مجرمين يقه سفيد كساني هستند كه با سوء استفاده از موقعيت و نفوذ اداري خود مرتكب جرايم سودآور غيرخشن مي شوند. مهم ترين مصاديق جرايم ارتكابي مجرمين يقه سفيد عبارتند از: كلاهبرداري،‏ فساد مالي (شامل ارتشا)،‏ جرايم كاري و استخدامي،‏ جرايم مربوط به نقض حقوق مصرف كنندگان،‏ جرايم مربوط به مواد غذايي و دارويي،‏ جرايم زيست محيطي،‏ جرايم رايانه اي و جرايم گمركي. برخي از جرايم يقه سفيدي بزه ديده مستقيم دارند و برخي بزه ديده مستقيم ندارند ولي به هر حال جامعه و اعضاي آن بزه ديده واقع مي شوند. از اين رو،‏ كليه افراد جامعه بايد تشويق به همكاري در مقابله با اين جرايم شوند و به اندازه كافي تحت حمايت قانوني واقع شوند. در ايران بيشتر مصاديق جرايم يقه سفيدي جرم انگاري شده ولي تناسب لازم در مقام مقايسه بين مصاديق مختلف اين جرم با توجه به آثار آنها صورت نگرفته است.

White-collar criminals are those who abusing their official occupations commit profitable, nonviolent crimes. The most important manifestations of white collar crimes are: fraud, corruption (including bribery), employment offences, consumer offences, drug and food offences, environmental crimes, cyber crimes, and customs offences. Some manifestations of white collar crime have direct victims some do not have; nevertheless, all of them victimize community. Therefore, all members of community should be persuaded to cooperate in combating the crime and be duly protected by proper laws. In Iran most forms of white collar crime have been criminalized, nonetheless, in comparison to each other regarding their consequences for community, their punishments are not proportionate.