از سالهاي قبل از 1340، نتيجه تحقيقات که در زمينههاي مختلف علوم چوبشناسي و جنگل انجام ميگرديد بصورت بروشورهايي بهطور مختصر بنام نشريه چوبشناسي به چاپ ميرسيد که نمونههايي از آنها در کتابخانه دانشکده منابع طبيعي واقع در کرج ضبط و نگهداري ميشود. از سالهاي 1348 به بعد که رشتههاي مختلف منابع طبيعي در چهارچوب دانشکده جنگلداري داير گرديد، نشريه مذکور کاملتر گرديد و در رشتههاي مختلف جنگل، مرتع، چوبشناسي مقاله چاپ نمود و سپس به نام مجله منابع طبيعي ايران بصورت فصلنامه (هرسال 4 شماره) انتشار يافت. اين مجله براساس ضوابط وزارت علوم و تحقيقات و فناوري (شوراي بررسي مجلات علمي کشور) در سال 1388 در راستاي تخصصي شدن مجلات به چهار نشريه علمي- پژوهشي اشتقاق يافت و نشريه علمي و پژوهشي مرتع و آبخيزداري به عنوان يكي از اين موارد به شمار مي آيد. بر اساس ارزيابي كميته نشريات دانشگاه تهران ( معاونت پژوهشي) نشريه مذكور در زمينه علوم منابع طبيعي کشور به عنوان پرامتيازترين مجله (99 امتياز از 100) به شماره ميرود که بصورت فارسي با خلاصه انگليسي به چاپ ميرسد و داراي هيات تحريريه علمي و داوران (بررسيکنندگان) ميباشد. اين مجله در فهرست بينالمللي International CAB و ISC نمايه ميگردد و مديرمسئول آن رئيس یا معاون علمی دانشکده منابع طبيعي است که داراي سردبير، همکار سردبير، ويراستار و صفحهآرا ميباشد و آخرين رهآوردهاي علمي در زمينههاي مختلف منابع طبيعي را به چاپ رسانيده و در حال حاضر در هر شماره حدود 10 مقاله در حجم حدود 150صفحه در قطع وزيري منتشر ميگردد.