پیوندهای مفید
اخبار و اعلانات
آمار
| تعداد نشریات | 127 |
| تعداد شمارهها | 7,158 |
| تعداد مقالات | 76,976 |
| تعداد مشاهده مقاله | 155,362,813 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 117,110,022 |
بازنمایی پیکرههای انسانی در آثار نقاشان معاصر افغانستان | ||
| نشریه هنرهای زیبا: هنرهای تجسمی | ||
| دوره 30، شماره 4، دی 1404، صفحه 37-50 اصل مقاله (2.94 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jfava.2025.385005.667367 | ||
| نویسندگان | ||
| سیدنویدالحق فضلی* 1؛ مصطفی گودرزی2 | ||
| 1دکتری تاریخ تحلیلی و تطبیقی هنر اسلامی، گروه مطالعات عالی هنر، دانشکده هنرهای تجمسی، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| 2استاد گروه مطالعات عالی هنر، دانشکده هنرهای تجمسی، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| نقاشی معاصر افغانستان، پس از یک دوره رکود چندساله، با ظهور هنرمندان جوان، مسیر نوینی در حوزۀ پیکرهنگاری در پیش گرفت. این پژوهش با تمرکز بر روند رشد پیکرهنگاری، با هدف شناسایی عوامل این روند و بررسی نقش هنرمندانی چون غلاممحمد میمنگی و عبدالغفور برشنا، که از پایهگذاران نقاشی معاصر افغانستان بودند، انجام شده است. در کنار آنان، نقاشانی مانند غوثالدین نقاش، خیرمحمد یاری و دیگران، با تأسی از پیشگامان این هنر، پیکره را بهعنوان عنصر اصلی آثار خود مطرح کردند و به این شاخه هنری هویتی مستقل بخشیدند. از سال ۱۳۰۸ خورشیدی به بعد، نقاشی افغانستان وارد مرحلهای از تحولات اساسی در پیکرهنگاری شد و تا سال ۱۳۶۰ دستخوش تغییرات مثبت گردید. در این میان، گروهی از هنرمندان مانند همایون اعتمادی و محمدسعید مشعل تلاش کردند اصول نگارگری مکتب هرات را احیا کنند، در حالی که شماری از هنرمندان نوگرا، بهسرعت گرایشهای جدید نقاشی را پذیرفتند و با بهرهگیری از مفاهیم اجتماعی و سیاسی، نقاشی فیگوراتیو را در مسیر مدرنیسم هدایت نمودند. این پژوهش، ضمن بررسی روند تکامل پیکرهنگاری، نشان میدهد که تحولات سیاسی و اجتماعی نقش مهمی در گسترش یا محدودیت این شاخه هنری داشتهاند. با این حال، بررسی آثار هنرمندان این دوره حاکی است که پیکرهنگاری در نقاشی افغانستان همچنان بهعنوان یک جریان مهم هنری حضور داشته و نیازمند پژوهشهای تکمیلی است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پیکرهنگاری؛ مکتب هرات؛ نقاشی معاصر افغانستان؛ نوگرایی؛ واقعگرایی | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Human Figure Representation in the Works of Contemporary Afghan Painters | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Said Navidulhaq Fazli1؛ Mostafa Goudarzi2 | ||
| 1PhD of Analytical and Comparative History of Islamic Art, Department of Advanced Art Studies, School of Visual Arts, Fine Arts College of Fine Arts, University of Tehran, Tehran, Iran. | ||
| 2Professor, Department of Advanced Art Studies School of Visual Arts, Fine Arts, College of Fine Arts, University of Tehran, Tehran, Iran. | ||
| چکیده [English] | ||
| This study investigates the representation of the human figure in the works of contemporary Afghan painters, tracing its evolution from early realism to modern and neo-traditional approaches. Contemporary Afghan painting, particularly in the field of figurative representation, experienced a revival after a prolonged period of stagnation through the pioneering efforts of artists such as Ghulam Mohammad Maimangi and Abdul Ghafoor Breshna. While Maimangi primarily concentrated on landscape painting and romanticized depictions of native scenery, Breshna introduced a realist sensibility by portraying ordinary people, thus paving a new path for figurative art in Afghanistan. His committed dedication to realism, psychological depth, and social relevance inspired a generation of artists who sought to balance aesthetic innovation with national and cultural identity. Following his influence, artists including Ghausuddin Naqqash, Karim Shah Khan, Khair Mohammad Yari, and Khair Mohammad Ataei developed figurative representation into an autonomous and expressive field. Their works established the human figure as a central narrative and emotional vehicle in Afghan visual art, gradually separating it from traditional ornamental or purely decorative conventions of earlier schools. These significant developments gave figurative art an independent identity, deeply reflective of both contemporary life and collective memory. At the same time, another notable group of artists such as Homayoun Etemadi, Mohammad Saeed Mashal, and Ghulam Jelani Rouhani sought to revive the classical aesthetics of the Herat School of miniature painting. Their efforts were characterized by an emphasis on delicacy, symbolism, and the metaphysical dimensions of form, reconnecting contemporary creativity with Afghanistan’s rich historical artistic lineage. This neo-traditionalist inclination highlighted continuity within Afghan art while enriching it with renewed spiritual and poetic sensibilities. In contrast, artists like Sayed Moqaddas Negah, Ghulam Mohiuddin Shabnam, and Fatana Baktash Arefi pursued modernist paths shaped by academic training and exposure to international art movements. Experimenting with abstraction and expressionism, they reinterpreted the figure through fragmented forms, dynamic gestures, and socio-political narratives. Their redefinition of form and content introduced modernist harmony, disruption, and cultural critique into Afghan aesthetic discourse. This research further examines how political and social transformations have influenced figurative painting in Afghanistan. The rise and interruption of modernist practices between 1920 and 2000 (1300–1380 SH) mirror the nation’s shifting cultural and ideological landscapes. Wars, regime changes, and displacement profoundly affected artistic production, yet the persistent endurance of human-centered imagery demonstrates the enduring power of figurative art as a complex instrument of reflection, emotion, and identity. Ultimately, the study highlights that figurative painting in Afghanistan transcends simplistic stylistic classification; it embodies resilience, adaptation, and the intricate interplay between tradition and modernity. Through its sustained evolution, this art form continues to provide vital insight into the historical consciousness and creative strength of Afghan artists, contributing significantly to the broader discourse on regional and global modern art. Its rich narrative reveals the complex ways artists negotiate cultural heritage and personal expression, allowing figurative painting to serve as a powerful medium reflecting Afghanistan’s ongoing social transformations as well as its enduring cultural values. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Contemporary Afghan Painting, Figurative Art, Modernism, Realism, Herat School | ||
| مراجع | ||
|
Ansari, Hamida, Pormand, Hsan Ali, Fahimifar, Ali Asghar. (2020). The Rise and Downs of Contemporary Afghan Painting Over the Last Hundred Years. International Journal of Arts, Humanities & Social Sciences, 01(03). https://ijahss.net/assets/files/1597173295.pdf Azhand, Y. (2008). The Herat School of Painting [Maktab Negargari Herat]. Tehran: Academy of Arts Publications. (In Persian) Azizi, N. (2020). A Study of Decorative Elements in Islamic Art and Architecture[Barrasi Anasure Tazhini Dar Honar Wa Memari Eslami]. Scientific-Research Journal of Fine Arts, Kabul University,10. (In Persian) Baktash-Arefi, F. (2006). The Art of Painting and Its Historical Course in Afghanistan [Honar Naghashi Wa Sair Tarikhie An Dar Afghanistan]. Kabul: Baihaghi Publishing Institute, Ministry of Culture and Youth. (In Persian) Habibi, A. (2004). The Art of the Twentieth Century Afghanistan [Honar Sadei Bistom Afghanistan]. Kabul: Ahmad Industrial Press. (In Persian) Omarzad, A. (2018). The Rise and Decline of Afghan Painting in the Recent Century.[Fraz Wa Frod Naghashi Afghanistan]. Scientific-Research Journal of Fine Arts, Kabul University, 9. (In Persian) Rafiei-Rad, R. (2022). A Thematic Analysis of Contemporary Afghan Painting [Tahlil Mazmonshanasanae Naghashi Mahaser Afghanistan]. Rahpooyeh Honar/ Visual Arts, 5(2), 57-68. https://doi.org/10.22034/ra.2021.525042.1015 (In Persian) Rafiei-Rad, R. (2020). The Strategies of Afghan Women Painters in Reviving and Recreating the Pictorial Heritage of Miniature in Contemporary Afghan Painting [Rahbord Zanan Naghash Afghanistan Dar Baz Afarini Wa Eehyaei Miras Taswiri Negargari Dar Naghashi Mahaser Ein Keshwar]. Khorasan-e Bozorg Research Journal, 39(5), 1-16. https://dor.isc.ac/dor/20.1001.1.22516131.1399.10.39.1.3 (In Persian) Rafiei-Rad, R. (2017). An Examination of the Role of the Figure in Afghan Painting Over the Past Two Decades [Barrasi Karkard Paikara Dar Naghashi Do Dahae Akhir Ein Keshwar]. Scientific-Research Journal of the Faculty of Fine Arts, Kabul University, 6. Rahimi, A. (2002). The Historical Course of Painting and Miniature in Afghanistan [Sair Tarikhi Naghashi Wa Miniatori Dar Afghanistan]. Afagh Weekly, 38. https://ofoghhawzah.ir/Newspaper/Archivepage (In Persian) Salam, M. A., & Khushnasib, A. (2010). Art and Fine Arts in Afghanistan [Honar Wa Honar Haei Ziba Dar Afghanistan]. Kabul: Afghanistan Information Center Publications. (In Persian) Sarwary, Abul Qadir. (2020). A Study of the Art of Painting in Kabul. Shanlax International Journal of Arts, Science and Humanities, 8(2), 3. https://doi.org/10.34293/sijash.v8i2.3422 Sarwary, Abul Qadir. (2022). A Study of Contemporary (Modern) Painting in Herat: Case Study (Faculty of Fine Arts, Herat University). Shanlax International Journal of Arts, Science and Humanities, 10(2), 4. https://doi.org/10.34293/sijash.v10i2.5082 Shahrani, E. (1971). Art in Afghanistan [Honar Dar Afghanistan]. Kabul: State Printing Press. (In Persian) Shahrani, E. (2012). Contemporary Afghan Painters [Soratgaran Mahaser Afghanistan]. Kabul. (In Persian) Shabnam, G. M. (2002). Afghan Migrant [Naghashan Mahajer Afghanistan]: UNESCO Painters. Islamabad Publications. (In Persian) Sheela, K. B. (2010). Iranian Painting [Naghashi Iran]. (Trans. M. Hosseini). Tehran: University of Art Press. (In Persian) آژند، یعقوب (۱۳۸۷). مکتب نگارگری هرات. تهران: انتشارات فرهنگستان هنر.
بکتاشعارفی، فتانه (۱۳۸۵). هنر نقاشی و سیر تاریخی آن در افغانستان. کابل: مؤسسه نشراتی بیهقی وزارت فرهنگ و جوانان.
حبیبی، عبدالحی (۱۳۸۳). هنر سده بیستم افغانستان. کابل: انتشارات مطبعه صنعتی احمد.
رحیمی، عبدالکریم (۱۳۸۱). سیر تاریخی نقاشی و مینیاتور در افغانستان. هفتهنامه افق، ۳۸. https://ofoghhawzah.ir/Newspaper/Archivepage
رفیعیراد، رضا (۱۴۰۱). تحلیل مضمونشناسانه نقاشی معاصر افغانستان. رهپویه هنر/ هنرهای تجسمی، 5(2)، 57-68. https://doi.org/10.22034/ra.2021.525042.1015
رفیعیراد، رضا (۱۳۹۹). راهبرد زنان نقاش افغانستان در بازآفرینی و احیای میراث تصویری نگارگری در نقاشی معاصر این کشور. پژوهشنامه خراسان بزرگ، ۳۹(۵)، 1-16. https://dor.isc.ac/dor/20.1001.1.22516131.1399.10.39.1.3
رفیعیراد، رضا (۱۳۹۶). بررسی کارکرد پیکره در نقاشی دو دهه اخیر افغانستان. مجله علمیتحقیقی دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه کابل، ۶. سلام، محمداکبر، و خوشنصیب، عزیزه (۱۳۸۹). هنر و هنرهای زیبا در افغانستان. کابل: انتشارات مرکز معلومات افغانستان.
شبنم، غلاممحیالدین (1381)، نقاشان مهاجر افغانستان، اسلامآباد، انتشارات یونسکو.
شیلا، کنبای (۱۳۸۹). نقاشی ایران. ترجمه مهدی حسینی. تهران: انتشارات دانشگاه هنر.
شهرانی، عنایتالله (۱۳۵۰). هنر در افغانستان. کابل: انتشارات مطبعه دولتی.
شهرانی، عنایتالله (۱۳۹۱). صورتگران معاصر افغانستان. کابل.
عزیزی، نجیبالله (۱۳۹۹). بررسی عناصر تزئینی در هنر و معماری اسلامی. کابل: مجله علمیتحقیقی هنرهای زیبای دانشگاه کابل، ۱۰. عمرزاد، عبدالواسع (۱۳۹۷). فراز و فرود نقاشی افغانستان در سده اخیر. کابل: مجله علمی و تحقیقی هنرهای زیبای دانشگاه کابل، ۹. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 548 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 6,179 |
||
سامانه مدیریت نشریات علمی. قدرت گرفته از سیناوب