مطالعه سیرتحول نقوش چلیپایی در تزیینات معماری دوره اسلامی ایران و زیبایی شناسی و نمادشناسی آن | ||
| نشریه هنرهای زیبا: هنرهای تجسمی | ||
| مقاله 2، دوره 18، شماره 1، 1392، صفحه 1-14 اصل مقاله (1.43 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jfava.2013.36267 | ||
| نویسندگان | ||
| رضا رضالو1؛ یحیی آیراملو2؛ اسدالله میرزاآقاجانی3 | ||
| 1استادیار گروه باستان شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی | ||
| 2دانشجوی کارشناسی ارشدباستان شناسی، گروه باستان شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی | ||
| 3کارشناس ارشد باستان شناسی، دانشکده ادبیات، دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| چکیده نقوش چلیپایی در ادوار پیش از اسلام برای تزیین هنرهای مختلف بکار رفته است و این نقوش در تزیینات معماری دوره اسلامی نیز از جایگاه ویژه ای برخوردار است. در این مقاله به بررسی مفاهیم، زیبایی شناسی و سیر تحول این نقوش در تزیینات معماری دوره اسلامی ایران از آغاز تا پایان دوره زند و قاجار پرداخته شده است. هنرمندان متفکر دوران اسلامی از همان ابتدا به اهمیت نمادگرایی و زیبایی شناسی این نقوش پی بردند و بر همین اساس با کاربرد آنها، این نقوش را به یکی از عناصر اصلی تزیینی دوره ی اسلامی تبدیل کردند. در این راستا آنها را به صورت جداگانه و یا با تلفیق با سایر نقوش هندسی و کتیبه ای، در زمینه های مختلف هنری به کار بستند. بررسی جنبه های پیدایش، چگونگی و علل ظهور آن در بناهای مختلف و همچنین ترکیب آن به لحاظ زیبایی شناسی با نقوش دیگر، از دیگر اهداف این نوشته است. این نقش به طور بارز خود را در بناهای آرامگاهی اسلامی نشان می دهد و در سیر تحول خود از یک نقش ساده در اوایل اسلام، به یک نقش زیبا و نمادین در قرون میانی تبدیل شده و در دوران متأخر به یک نقش صرف تزیینی تبدیل می شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| واژه های کلیدی نقوش چلیپایی؛ تزیینات معماری اسلامی؛ زیبایی شناسی؛ نمادشناسی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 10,962 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 21,565 |
||