تحلیل آسیب پذیری بافت شهری در برابر زلزله (منطقه مورد مطالعه: منطقه دو شهرداری تهران) | ||
| پژوهشهای جغرافیای انسانی | ||
| مقاله 9، دوره 46، شماره 4، 1393، صفحه 843-856 اصل مقاله (1.11 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhgr.2015.51226 | ||
| نویسندگان | ||
| ابوالفضل مشکینی1؛ صفر قائد رحمتی2؛ رضا شعبان زاده نمینی* 3 | ||
| 1استادیار دانشگاه تربیت مدرس | ||
| 2استادیار دانشگاه یزد | ||
| 3دانشجوی کارشناسی ارشد، جغرافیا و برنامه ریزی شهری | ||
| چکیده | ||
| علیرغم توسعة نظامهای اجتماعی- اقتصادی و شهرنشینی، انسانها بهطور فزاینده از اثرات زیانبار بلایای طبیعی رنج میبرند. زلزله یکی از مهمترین مخاطرات طبیعی است که بهدلیل خرابی ساختمانها و زیرساختهای شهری، خسارات فراوانی را به اموال و داراییها، در نواحی شهری و اطراف آن وارد میآورد. از این رو نواحی آسیبپذیر شهرها، از جمله مناطقی هستند که میتوان با شناخت، پهنهبندی و سیاستگذاری درست، آثار منفی بلایا را در آنها کاهش داد. این پژوهش در دو بخش توصیفی– تحلیلی صورت گرفته است. در بخش توصیفی، با استفاده از مطالعات کتابخانهای - اسنادی، معیارهای متناسب با هدف تحقیق، انتخاب و سپس دادههای توصیفی جمعآوری شدند. شاخصها در سه بخش کالبدی، اجتماعی و محیطی قرار میگیرند و برای هریک از شاخصها معیارهایی در نظر گرفته شده است. پس از بررسی، در مجموع، یازده معیار انتخاب گردید. در بخش تحلیلی، مدلهایی که در پژوهش حاضر برای تعیین آسیبپذیری منطقه در برابر زلزله استفاده شده، مدل ANP و عملگر Fuzzy هستند. پس از بهدستآوردن وزن هریک از معیارهای تعیینشده از طریق مدل ANP، از تکنیک Fuzzy برای تلفیق لایههای مورد نظر، استفاده شده است. نتایج، حاکی از آن است که بافت شهری منطقة 2 شهرداری تهران بهمیزان متوسط و بالایی آسیبپذیر است و این میزان در مناطق شرقی و جنوبی، با توجه به نتایج حاصل از تکنیک فازی بیشتر است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آسیبپذیری؛ بافت؛ تحلیل؛ زلزله؛ شهر | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,107 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,064 |
||