سنجش و ارزیابی میزان تاب آوری کالبدی اجتماع های شهری در برابر زلزله (مطالعۀ موردی: محله های شهر تهران) | ||
| پژوهشهای جغرافیای انسانی | ||
| مقاله 3، دوره 47، شماره 4، 1394، صفحه 609-623 اصل مقاله (1.03 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhgr.2015.51228 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد رضا رضایی* 1؛ مجتبی رفیعیان2؛ سیدمصطفی حسینی3 | ||
| 1استادیار گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه یزد | ||
| 2دانشیار گروه شهرسازی، دانشگاه تربیتمدرس | ||
| 3دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| چکیده | ||
| امروزه خسارتهای فراوان مخاطرههای طبیعی و انسانی به محیط و کالبد شهرها موجب شده است که مفهوم تابآوری برای کاهش آثار سوانح، به حوزهای مهم در عرصة مدیریت بحران تبدیل شود. این پژوهش کاربردی است و با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی، با هدف شناسایی شاخصها و عوامل مؤثر بر تابآوری کالبدی محلههای شهری، سنجش و ارزیابی میزان تابآوری کالبدی در محلههای منتخب شهر تهران و ارائة چارچوبی برای سنجش میزان تابآوری کالبدی در شهرها انجام شده است. جامعة آماری این پژوهش، تمام خانوارهای ساکن در محلههای شهر تهران است. حجم نمونه در تحقیق، با استفاده از فرمول کوکران، معادل 369 خانوار برآورد شد. برای انجام پژوهش، ابتدا با استفاده از منابع کتابخانهای، شاخصها و عوامل مؤثر بر تابآوری کالبدی اجتماعهای شهری شناسایی و تعریف عملیاتی شدند و سپس با استفاده از روش میدانی و پرسشنامه، جمعآوری اطلاعات مورد نیاز تحقیق صورت گرفت. در مرحلة بعد، با استفاده از روش مجموع سادۀ وزین (SAW)، ماتریس اولیة تصمیمگیری تهیه شد و سپس براساس روش الکتره، وضعیت محلههای مورد مطالعه از نظر تابآوری کالبدی محاسبه شد. نتایج نشان میدهد محلة قیطریه و قلعهمرغی بهترتیب، از نظر تابآوری کالبدی در بهترین و بدترین وضعیت و محلههای ستارخان و نارمک در رتبههای دوم و سوم از نظر تابآوری کالبدی قرار دارند. همچنین بهدلیل داشتن قابلیت اجرایی، میتوان از چارچوب این پژوهش برای سنجش و ارزیابی میزان تابآوری در سایر محلهها و نواحی شهری استفاده کرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تابآوری؛ جوامع شهری؛ روش الکتره؛ کلانشهر تهران | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 10,176 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 4,913 |
||