اثر سطوح متفاوت سیلیمارین بر عملکرد، خصوصیات لاشه و وضعیت آنتیاکسیدانی جوجه های گوشتی | ||
| تولیدات دامی | ||
| مقاله 6، دوره 15، شماره 2، 1392، صفحه 127-138 اصل مقاله (480.85 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jap.2013.51390 | ||
| نویسندگان | ||
| روح الله ابراهیمی* 1؛ طاهره محمدآبادی2؛ محسن ساری2؛ سمیه سالاری2؛ محمدجواد ضمیری3؛ محمدتقی بیگی نصیری4 | ||
| 1دانشجوی دکتری، دانشکدۀ علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین، خوزستانـایران | ||
| 2استادیار، دانشکدۀ علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین، خوزستانـایران | ||
| 3استاد، گروه علوم دامی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیرازـایران | ||
| 4استاد، دانشکدۀ علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین، خوزستانـایران | ||
| چکیده | ||
| به منظور بررسی تأثیر سطوح متفاوت سیلیمارین (صفر، 100، و 200 میلیگرم در کیلوگرم جیره) بر عملکرد، خصوصیات لاشه، برخی فراسنجههای خونی، و وضعیت آنتیاکسیدانی جوجههای گوشتی از 120 قطعه جوجۀ گوشتی سویۀ راس 308 در سه تیمار با چهار تکرار و 10 قطعه جوجۀ گوشتی در هر تکرار در قالب طرح کاملاً تصادفی استفاده شد. نتایج آزمایش نشاندهندۀ آن است که استفاده از 200 میلیگرم سیلیمارین، وزن روزانه را در دورۀ آغازین افزایش و در کل دورۀ پرورش کاهش داد و ضریب تبدیل خوراک را در دورۀ آغازین، رشد، و کل دورۀ آزمایش افزایش داد (05/0P<). استفاده از سطوح 100 و 200 میلیگرم سیلیمارین در جیره، بهترتیب بازده لاشه و وزن نسبی سینه را افزایش داد (05/0P<). افزودن 200 میلیگرم سیلیمارین به جیره باعث افزایش معنیدار غلظت مالوندیآلدهید (05/0P <) و نسبت هتروفیل به لنفوسیت (01/0P<) و کاهش معنیدار فعالیت سوپراکسید دسموتاز (05/0P <) شد. براساس نتایج پژوهش حاضر، استفاده از سیلیمارین در جیرۀ جوجههای گوشتی در شرایط بدون تنش و بیماری، وزن نسبی لاشه و سینه را بهبود داد، ولی بر وضعیت اکسیداتیو پرنده اثری ندارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| جوجه گوشتی؛ خصوصیات لاشه؛ سیلیمارین؛ عملکرد؛ وضعیت آنتی اکسیدانی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,749 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,717 |
||