تحلیل الگوهای توسعۀ فیزیکی شهرهای ایران با توجه به متغیرهای جمعیتی، طبیعی و کالبدی | ||
| پژوهشهای جغرافیای انسانی | ||
| مقاله 5، دوره 48، شماره 3، 1395، صفحه 461-473 اصل مقاله (738.08 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhgr.2016.52187 | ||
| نویسندگان | ||
| نورالدین عظیمی1؛ نادر زالی2؛ سیدرضا آزاده* 3 | ||
| 1استادیار گروه شهرسازی دانشگاه گیلان | ||
| 2دانشیار گروه شهرسازی دانشگاه گیلان | ||
| 3دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری دانشگاه اصفهان | ||
| چکیده | ||
| شهرنشینی یکی از مهمترین فعالیتهای انسانی است که آثار تخریبی زیادی بر محیط زیست دارد. از مهمترین این آثار، توسعة بیرویة فیزیکی شهرهاست که اغلب، با مسائلی مانند مصرف زیاد زمینهای کشاورزی، افزایش فاصلة رفتوآمدها و مصرف زیاد انرژی، آلودگیهای محیطی فراوان، مصرف زیاد منابع و تحمیل فشار بر طبیعت همراه است. هدف اصلی این پژوهش، دستیابی به نگرشی کلی از الگوی رشد فیزیکی مناطق شهری ایران و شناسایی متغیرهای کلان جمعیتی و طبیعی مربوط به آن است. در این مطالعه، الگوی توسعة فیزیکی نقاط شهری بالای پنج هزار نفر در سطح کشور، در قالب دو الگوی رشد متصل و منفصل بررسی میشود. دادههای مورد استفاده، در سطح کلان و محدود به متغیرهایی است که امکان دستیابی به آنها در سطح کشور فراهم شد. در این پژوهش، دادههای اصلی با مراجعه به تصاویر ماهوارهای Google Earth و Google Map و همچنین نتایج سرشماریهای عمومی نفوس و مسکن از سال 1335 تا 1385 بهدست آمدند. برای تحلیل دادهها از آزمون خیدو و رابطة همبستگی پیرسون استفاده شد. مطابق نتایج کلی، از مجموع 689 شهر بالای 5000 نفر در کشور در سال 1385، 413 شهر (9/59 درصد) الگوی رشد فیزیکی متصل و 276 شهر (1/40 درصد) رشد فیزیکی منفصل دارند. تحلیل دادهها نشان میدهد متصل یا منفصلبودن توسعة فیزیکی شهرهای کشور، با متغیرهایی مانند تعداد جمعیت، تراکم جمعیت، وسعت، ارتفاع و اقلیم منطقهای رابطة معنادار دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| توسعة فیزیکی شهر؛ رشد متصل؛ رشد منفصل؛ شهرهای ایران | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,712 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,266 |
||