ژرفای موهو و ضخامت سنگکره در منطقة برخوردی صفحة اوراسیا و عربی با استفاده از دادههای میدان پتانسیل | ||
| فیزیک زمین و فضا | ||
| مقاله 8، دوره 41، شماره 2، 1394، صفحه 249-256 اصل مقاله (1.26 M) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jesphys.2015.52807 | ||
| نویسندگان | ||
| سید هانی متولی عنبران* 1؛ وحید ابراهیم زاده اردستانی2؛ هرمان زین3 | ||
| 1استادیار، گروه فیزیک زمین، مؤسسة ژئوفیزیک دانشگاه تهران، ایران | ||
| 2استاد، گروه فیزیک زمین، مؤسسة ژئوفیزیک دانشگاه تهران، ایران | ||
| 3استاد، دانشکدة علوم زمین، دانشگاه پاریس، فرانسه | ||
| چکیده | ||
| این تحقیق با استفاده از مدلسازی وارون سهبعدی دادههای گرانی، ژئوئید و توپوگرافی، ژرفای موهو و ضخامت سنگکره را در منطقة برخوردی قارهای- قارهای صفحة عربی و صفحة اوراسیا شامل شرق آناتولی، شمال-غرب زاگرس و کوههای قفقاز نشان میدهد. منطقة هدف این تحقیق با توجه به قرارگیری در بین صفحات فعال تکتونیکی ذکرشده و نیز فلات ایران، از مناطق دارای پیچیدگیهای زمینشناختی به شمار میرود. نتایج مدلسازی وجود ریشه برای کوههای قفقاز را بهوضوح نشان میدهد. در منطقة شمال-غرب زاگرس و شرق آناتولی، ضخیمشدگی پوسته (42 تا 48 کیلومتر) به دست آمده است که در حرکت به سمت غرب آناتولی از ضخامت آن کاسته میشود. ژرفای موهو در پوستة اقیانوسی دریای سیاه به نازکترین مقدار خود در منطقة مورد تحقیق (حدود 25 کیلومتر) میرسد که به سمت شمال و صفحة اوراسیا بهتدریج ضخیم میشود. در بخشهای شرقی صفحة آناتولی و در اتصال به شمال-غرب زاگرس، نازکشدگی سنگکره تا حدود 90 تا 110 کیلومتر شاهدی بر نزدیکی نرمکره به سطح زمین است که با فعالیتهای آتشفشانی هولوسن در این محدوده مطابقت دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پوسته؛ سنگکره؛ شرق آناتولی؛ شمال غرب زاگرس؛ قفقاز؛ موهو | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,455 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,176 |
||