اثر محیط کشت و تنظیمکنندههای رشد بر ریزازدیادی پایه گزیلا 6 | ||
| به زراعی کشاورزی | ||
| مقاله 9، دوره 16، شماره 2، 1393، صفحه 339-351 اصل مقاله (1.08 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jci.2014.53047 | ||
| نویسندگان | ||
| زینب کارآمد* 1؛ ابراهیم گنجی مقدم2؛ احمدرضا بلندی3 | ||
| 1کارشناس ارشد باغبانی، گروه باغبانی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیروان، شیروان، ایران | ||
| 2استادیار، گروه باغبانی، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی، مشهد، ایران | ||
| 3استادیار، بخش تحقیقات اصلاح و تهیۀ نهال و بذر، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی، مشهد، ایران | ||
| چکیده | ||
| این مطالعه با هدف بررسی اثر محیط کشت و تنظیمکنندههای رشد گیاهی بر سرعت پرآوری، ریشهزایی و سازگاری پایۀ گزیلا 6 طی سال 1390-91، در مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی انجام گرفت. از شش نوع محیط کشت شامل MS، WPM و DKW در دو حالت جامد و مایع (محیط مایع بههمراه پرلیت) و تنظیمکنندههای رشد TDZ و BAP در غلظتهای صفر، یک و دو میلیگرم در لیتر بههمراه 1/0 میلیگرم در لیتر IBA در مرحلۀ پرآوری و محیطهای ذکرشده بههمراهIBA در غلظتهای صفر، یک، دو و سه میلیگرم در لیتر، در مرحلۀ ریشهزایی استفاده شد. نتایج نشان داد بیشترین تعداد و طول شاخه بهترتیب بهمقدار 48/6 شاخه و 14/3 سانتیمتر در محیط WPM جامد دارای دو میلیگرم در لیتر BAP و محیط MSمایع با یک میلیگرم در لیتر TDZ و بیشترین درصد ریشهزایی و طول ریشه بهمقدار 90/93 درصد و 76/11 سانتیمتر، در محیط MS مایع دارای دو میـلیگرم در لـیتر IBA بـهدست آمد. با اینکه کاربرد محیطهای کشت مایع در میانگین کلی به سازگاری بهتر گیاهچهها منجر شد، بیشترین درصد بقای گیاهچه (80/91 درصد) در محیط WPMجامد با دو میلیگرم در لیتر IBA بهدست آمد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پایه رویشی؛ پرآوری؛ ریشهزایی؛ سازگاری؛ گیلاس | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,265 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,492 |
||