بررسی و ارزیابی کاربری اراضی شهری از منظر عدالت اجتماعی (مورد مطالعه: کاشان)** | ||
| مجله علمی " آمایش سرزمین " | ||
| مقاله 1، دوره 6، شماره 2، 1393، صفحه 179-208 اصل مقاله (699.15 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jtcp.2014.53203 | ||
| نویسندگان | ||
| احمد پور احمد1؛ حسین حاتمی نژاد2؛ کرامت الله زیاری1؛ حسنعلی فرجی سبکبار3؛ ابوذر وفایی* 4 | ||
| 1. استاد، دانشکدة جغرافیا، دانشگاه تهران، ایران | ||
| 2استادیار، دانشکدة جغرافیا، دانشگاه تهران، ایران | ||
| 3. دانشیار، دانشکدة جغرافیا، دانشگاه تهران، ایران | ||
| 4دانشجوی دکتری، دانشکدة جغرافیا، دانشگاه تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| در برنامهریزی کاربری اراضی شهری، عدالت در توزیع و پراکنش فضایی کاربریها یکی از مؤلفههای اساسی در توسعة پایدار شهری محسوب میشود. گسترش کالبدی کاشان در دهة اخیر و افزایش جمعیت آن باعث عدم تعادل در کاربری اراضی در نواحی مختلف آن شده و توسعة پایدار شهری را به خطر انداخته است. بنابراین، با توجه به اینکه کاربریها و خدمات شهری با پاسخگویی به نیاز جمعیتی و افزایش منفعت عمومی نقش و جایگاهی مهم در برقراری عدالت اجتماعی و فضایی دارند، هدف پژوهش شناخت و ارزیابی کاربریهای شهری از منظر عدالت اجتماعی به منظور دستیابی به معیارهای متناسب و اصول برنامهریزی توسعة پایدار شهری است. نوع پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی - تحلیلی است که با درنظرگرفتن دو شاخص مهم و مؤثر در کاربری اراضی (شامل ظرفیت و عدالت اجتماعی) و بهکارگیری نرمافزار GIS، در چارچوب مدلهای شاخص آنتروپی و میانگین نزدیکترین همسایه و سرانة مطلوب، کاربریهای شهری در سطح کاشان را بررسی و ارزیابی کمی و کیفی میکند. نتایج پژوهش نشان میدهد کاربریها پراکنش فضایی مناسبی ندارند و تحلیل کاربریها با شاخصهای ظرفیت و عدالت اجتماعی حاکی از آشفتگی کمی و کیفی در کاربریهای نواحی دهگانة کاشان است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| توسعة پایدار شهری؛ عدالت اجتماعی؛ کاربری اراضی شهری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 8,800 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 4,116 |
||