تأثیر دوازده هفته تمرین تناوبی با شدت زیاد (HIIT) بر سطوح لپتین و عوامل وابسته به چاقی دانشجویان دختر دچار اضافه وزن | ||
| نشریه علوم زیستی ورزشی | ||
| مقاله 6، دوره 6، شماره 4، 1393، صفحه 451-465 اصل مقاله (242.32 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jsb.2015.53220 | ||
| نویسندگان | ||
| محمدابراهیم بهرام1؛ مهدی مقرنسی* 2 | ||
| 1کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزش دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان | ||
| 2دانشیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه سیستان و بلوچستان | ||
| چکیده | ||
| لپتین، یک هورمون مترشح از بافت چربی است که در تنظیم متابولیسم سلولی و تعادل انرژی نقش مهمی دارد. هدف تحقیق حاضر، بررسی تأثیر دوازده هفته تمرین تناوبی با شدت زیاد بر سطوح لپتین و عوامل وابسته به چاقی دانشجویان دختر دچار اضافه وزن بود. در این پژوهش نیمهتجربی، 24 نفر از این دانشجویان با شاخص تودۀ بدنی بین 25 تا 30 kg/m2 ، بهصورت هدفمند انتخاب و تصادفی، در دو گروه تجربی با میانگین سن 97/0±60/22سال، وزن 37/2±50/85 کیلوگرم و قد 82/2±80/166 سانتیمتر و کنترل با میانگین سن 3/1±20/23 سال، وزن 18/3±90/82 کیلوگرم و قد 87/1±20/168 سانتیمتر، قرار گرفتند.گروه تجربی در برنامۀ تمرینی تناوبی با شدت زیاد، به مدت دوازده هفته و هر هفته سه جلسه با شدت بالای 90 درصد ضربان قلب بیشینه به تمرین پرداختند. قبل و پس از تمرین مقادیر لپتین پلاسما، وزن، درصد چربی، شاخص تودۀ بدن و نسبت کمر به لگن محاسبه شدند. دادههای جمعآوریشده با استفاده از آزمونهای کولموگروف-اسمیرنوف، t وابسته و مستقل در سطح معناداری 05/0≥ α تجزیهوتحلیل شدند. نتایج نشان داد، دوازده هفته تمرین تناوبی دویدن با شدت زیاد، بر کاهش سطوح سرمی لپتین پلاسما، وزن بدن، درصد چربی،BMI و WHR در گروه تجربی نسبت به گروه کنترل تأثیر معناداری داشته است (05/0≥P). بهنظر میرسد که تمرین تناوبی با شدت زیاد بهعنوان یک روش غیرتهاجمی و غیردارویی، میتواند اثر مثبتی بر کاهش مقدار لپتین و برخی عوامل وابسته به چاقی و اضافه وزن داشته باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اضافه وزن؛ تمرین تناوبی با شدت زیاد؛ چاقی؛ درصد چربی؛ لپتین؛ BMI | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,067 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,930 |
||