بازسازی سطوح دیرینة دریاچة ارومیه در کواترنری با مطالعة پادگانههای دریاچهای | ||
| پژوهش های جغرافیای طبیعی | ||
| مقاله 1، دوره 47، شماره 1، 1394، صفحه 1-19 اصل مقاله (1.51 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله کامل | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jphgr.2015.53675 | ||
| نویسندگان | ||
| مجتبی یمانی* 1؛ ابراهیم مقیمی1؛ راضیه لک2؛ منصور جعفر بیگلو3؛ علیرضا صالحی پور میلانی4 | ||
| 1استاد دانشکدة جغرافیا، دانشگاه تهران | ||
| 2استادیار پژوهشکدة علوم زمین | ||
| 3دانشیار دانشکدة جغرافیا، دانشگاه تهران | ||
| 4دانشجوی دکتری ژئومورفولوژی، دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| هدف از این پژوهش شناسایی و بررسی پادگانههای کواترنری دریاچة ارومیه، تعیین ارتفاع دقیق آنها و بازسازی سطوح و مناطق دیرینة تحت تأثیر نوسانات سطح آب دریاچه است. طی مطالعات میدانی، با استفاده از شواهد فسیلی، رسوبشناسی و ژئومورفولوژیکی 24 پادگانة دریاچهای در مناطق زنبیلداغی، گلمانخانه، نقده، جزیرة اسلامی، مهاباد، میاندوآب، بوکان، ملکان، سلماس، تسوج و الخچی شناسایی شد. با استفاده از جی.پی.اس دوفرکانسه ارتفاع دقیق پادگانهها محاسبه شد. این پادگانهها در ارتفاعی بین ۱۲۹۷ متر در جزیرة اسلامی تا ۱۳۶6 متر در غرب ملکان قرار دارند. با توجه به دادههای ارتفاعی بهدستآمده، هشت سطح ارتفاعی مربوط به پادگانههای دریاچهای را که همان تراز آب در کواترنرند، برای دریاچة ارومیه میتوان تعریف کرد. از طریق بازسازی ارتفاع این سطوح پادگانهای، محدودة آبگیری دریاچة ارومیه در دورههای گذشته تعیین و محدودة تأثیر آنها بر روی تصاویر ماهوارهای ترسیم شد. براساس نتایج این پژوهش، بالاترین سطح پیشروی دیرینة آب دریاچه در سواحل جنوبی آن و بیشینة مساحت دریاچه معادل ۱۳۹۰۰ کیلومترمربع بوده است که سطح آبگیری آن نسبت به سال ۲۰۱۱ در حدود ۱۰۰۰۰ کیلومترمربع بیشتر بوده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پادگانة دریاچهای؛ دریاچة ارومیه؛ کواترنر؛ نوسانات دیرینة سطح آب | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,454 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,387 |
||