نشانهشناسی تجربههای دینی در متون نثر عرفانی | ||
| ادب فارسی | ||
| مقاله 1، دوره 4، شماره 2، 1393، صفحه 1-20 اصل مقاله (217.1 K) | ||
| نوع مقاله: علمی- پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpl.2015.54148 | ||
| نویسندگان | ||
| تیمور مالمیر* 1؛ هادی دهقانی یزدلی2 | ||
| 1استاد دانشگاه کردستان | ||
| 2دانش آموخته دانشگاه کردستان | ||
| چکیده | ||
| نظر به اهمّیّت رمزپردازی روایتهای عرفانی و لزوم تفسیر آنها برای درک متن و حصول کارکردهای روایی آن، در مقالۀ حاضر، روایتهای سه اثر اصیل و تأثیرگذار کشفالمحجوب و ترجمۀ رسالۀ قشیریّه و تذکرةالاولیا نشانهشناسی شده است. یکی از شیوههای کارآمد نشانهشناسیِ متناسب با روایتهای عرفانی، روش چارلز پیرس است. با توجّه به اهمّیّتی که پیرس برای تعبیر و تفسیر قائل است و بر کارکرد ارجاعی نشانهها تأکید میکند، نشانههای تجربۀ دینی روایتها در سه اثر مذکور به روش پیرس بررسی شده است. نشانههای تجربۀ دینی روایتها در دو دستۀ طربناکی و هیبتناکی جای میگیرند. تجربۀ طربناکی، حاصل مواجهۀ «من و تویی» با امر قدسی است و سرشار از شور و شادی. تجربۀ هیبتناکی در مواجهۀ «ما و تویی» با امر قدسی روی میدهد و لبریز از هراس و حیرانی است. نتیجۀ این پژوهش نشان میدهد بسیاری از نشانهها چندلایه است و کارکرد ارجاعی دارد؛ روساختهای متعدّد نیز در افقهای فرهنگی مختلف، ابزاری برای انتقال و انعکاس احساس و تجربۀ امر قدسی و تجربۀ دینی است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| امر قدسی؛ تجربۀ دینی؛ روایت عرفانی؛ هیبتناکی؛ طربناکی؛ نشانهشناسی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,814 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,947 |
||