تأثیر تیمارهای شیمیایی و طبیعی بر عمر گلجایی آنتوریوم رقم ’کلیماکس ‘ | ||
| به زراعی کشاورزی | ||
| مقاله 8، دوره 17، شماره 3، 1394، صفحه 661-670 اصل مقاله (766.4 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jci.2015.54377 | ||
| نویسندگان | ||
| عباس میرزاخانی* 1؛ منصوره جلالی2 | ||
| 1استادیار، بخش فیزیولوژی پس از برداشت، پژوهشکدۀ گل و گیاهان زینتی کشور، محلات، ایران | ||
| 2کارشناس ارشد، گروه زیست شناسی، دانشکدة علوم، دانشگاه آزاد واحد فلاورجان، فلاورجان - ایران | ||
| چکیده | ||
| بهمنظور تعیین بهترین تیمار برای افزایش عمر گلدانی گل شاخهبریدۀ آنتوریوم رقم ’کلیماکس‘، آزمایشی در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار در آزمایشگاه فیزیولوژی پس از برداشت پژوهشکدۀ گل و گیاهان زینتی محلات در سال 1392 انجام گرفت. تیمارهای آزمایش شامل امولسیون روغن ولک بهعنوان واکس (10، 20 و 30 درصد)، اسانس آویشن (100، 150 و 200 پیپیام)، اسید سالیسیلیک (200، 400 و 600 پیپیام) و ژل آلوئهورا بهعنوان واکس (5/2، 5 و 5/7 درصد) بودند که به همۀ تیمارها 5 درصد ساکارز اضافه شد. سپس برخی شاخصهای کیفی و کمی مؤثر در عمر گلجایی بررسی شد. تیمار واکس روغن ولک 10 درصد بهطور معناداری سبب افزایش عمر گلجایی (33/27 روز) در مقایسه با تیمار شاهد (88/17 روز) شد. در بین تیمارها، ژل آلوئهورا 5/2 درصد بهطور معناداری میزان محلول جذبشدۀ بیشتری را در مقایسه با تیمار شاهد داشت. تیمار آویشن 150 پیپیام بیشترین درصد نشت یونی (55/69 درصد) و تیمار ژل آلوئهورا 5/7 درصد کمترین نشت یونی (71/10 درصد) را داشتند. بهنظر میرسد در آنتوریوم کاهش آب بهوسیلۀ تعرق از طریق اسپادیکس مهمترین عامل کاهش عمر پس از برداشت این گل باشد. بنابراین، تیمارهایی همچون پوشش واکس که بر تعادل آبی این گل تأثیرگذارند، بهطور مؤثری از طریق افزایش رطوبت بافت و کاهش درصد نشت یونی سبب افزایش عمر گلجایی این گل شدند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آلوئهورا؛ اسانس آویشن؛ اسید سالیسیلیک؛ پوشش واکس؛ روغن ولک | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,959 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,338 |
||