جایگاه اصل احتیاطی در حقوق بین الملل محیط زیست | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| مقاله 3، دوره 45، شماره 2، 1394، صفحه 167-179 اصل مقاله (355.99 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2015.54817 | ||
| نویسندگان | ||
| سیدفضل اله موسوی1؛ علیرضا آرش پور* 2 | ||
| 1استاد گروه حقوق عمومی دانشکدة حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| 2استادیار گروه حقوق دانشگاه اصفهان | ||
| چکیده | ||
| اصل جلوگیری از خسارات زیست محیطی بهلحاظ منافع اقتصادی و همچنین از جنبههای اکولوژیک قاعدهای طلایی محسوب میشود. بنا به دلایل فنی و حقوقی پیشِ رو، برقراری رابطۀ سببیت بین عمل زیانبار با صدمات وارد شده به محیط زیست با مشکلاتی همراه است و از طرف دیگر، به لحاظ ماهیت خاص محیط زیست جبران آسیبهای وارد شده به آن غالباً غیرممکن و در صورت امکان مستلزم هزینههای گزاف و صرف زمانِ طولانی است. با عنایت به همین موارد، بهکارگیری اصول نو محیط زیستی و از جمله اصل احتیاطی برای حفظ و حمایت از محیط زیست و مآلاً تقویت رویۀ بازدارندگی از اهمیت محوری برخوردار شده است. در این مقاله سعی بر آن است تا با پرداختن به این اصل، به تبیین موقعیت و جایگاه آن در حقوق بینالملل محیط زیست پرداخته شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اصل (15) اعلامیۀ ریو؛ اصل احتیاطی؛ بازدارندگی؛ حقوق بینالملل محیط زیست؛ صدمات زیستمحیطی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 5,460 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,752 |
||