رویکرد شناختی به روایت اعتمادناپذیر در سینما | ||
| نشریه هنرهای زیبا: هنرهای نمایشی و موسیقی | ||
| مقاله 2، دوره 20، شماره 1، 1394، صفحه 15-26 اصل مقاله (2.06 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jfadram.2015.55377 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد شهبا* 1؛ بهاره سعیدزاده* 2 | ||
| 1استادیار گروه سینما، دانشکدة سینما ـ تئاتر، دانشگاه هنر، تهران، ایران. | ||
| 2دانشجوی دکترای پژوهش هنر، دانشگاه هنر، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| این مقاله بر آن است تا مفهوم روایت اعتمادناپذیر را که بیشتر در حوزة ادبیات مورد مطالعه بوده است، در سینما بررسی نماید و چگونگی کارکرد راوی اعتمادناپذیر را از منظر نظریة شناخت در سینما طرح کند. بدین منظور، تلاش شده است بررسی شود چگونه خالق روایت سینمایی، در قالب کنشها، گفتارها، نمودهای بیرونی و رفتاری، نشانههای محیطی و تصویری-صوتی، حس و حال فضا و شخصیت پردازی، روایت (راوی) سینمایی اعتمادناپذیر را ترسیم میکند و مخاطب با توجه به نشانههای موجود در اثر و چگونگی پیشبرد روایت، درجات گوناگونی از اشراف به جهان روایت پیدا میکند. بنابراین، این پژوهش پس از تبیین رویکرد شناختی پژوهشگرانی چون دیوید بوردول، نوئل کرول، گرگوری کوری و توربن گرودال در مطالعات سینمایی، و با تمرکز به رویکرد شناختی بوردول، علاوه بر مرور دستهبندیهای پژوهشگران دربارة انواع روایت اعتمادناپذیر، مدل تحلیلی هنسن را از چگونگی کارکرد روایت اعتمادناپذیر در سینما بررسی مینماید و نتیجه میگیرد که نظر به دخالت نوآوری در آفرینش روایتهای تازه و امکان پیدایش گونههای جدید در هر نوع هنری، الگوهای گوناگون روایت و از جمله روایت اعتمادناپذیر، چارچوبی محدود و از پیش تعیین شده نداشته، با گذشت زمان و ارائة روایتهای جدید ممکن است اشکال تازهای از آن نیز ساخته شوند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| روایت اعتمادناپذیر در سینما؛ شخصیت کانونی؛ نقطه دید؛ نظریه شناخت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,693 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 4,101 |
||