آموزش معماری پایدار یا آموزش پایدار معماری | ||
| نشریه هنرهای زیبا: معماری و شهرسازی | ||
| مقاله 8، دوره 19، شماره 1، 1393، صفحه 83-92 اصل مقاله (187.64 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jfaup.2014.55380 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد ایرانمنش* 1؛ الهام خواجه پور2 | ||
| 1استادیار دانشکده هنر و معماری، دانشگاه شهید باهنر کرمان | ||
| 2مربی دانشکده هنر و معماری، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان | ||
| چکیده | ||
| اقبال عمومی به موضوع پایداری و معماری پایدار که به موجی قوی در معماری امروز جهان و ایران تبدیل شده، ایجابکننده نوعی بازنگری ناقدانه به منظورتنقیح و ارتقای گفتمان پایداری در معماری است. به ویژه اهمیت "آموزش معماری"، بذل توجه بیشتر را در این حیطه ضرورت میبخشد. با آنکه معماری سنتی ایران مفاهیم جوهری پایداری را به نحوی صادقانه و طبیعی در خود مستتر میداشته، در مقابل امروزه مواجهه سطحی با موضوع معماری پایدار تهدیدکننده اصالت آن است. نگرانی از چنین عارضهای انگیزه تألیف این مقاله با نگاهی ناقدانه، آسیبشناسانه و متمایل به ارائه راهبردهایی در حیطه آموزش بوده است. بر این اساس، ابتدا به تفاوت معنیدار دو اصطلاح «آموزش معماری پایدار» و «آموزش پایدار معماری» پرداخته شده، ارجحیت عنوان دوم مورد ابرام قرار میگیرد. سپس به پیراستن مفهوم «معماری پایدار» از تصورات بدلی و نادرست پرداخته میشود. پس از این پیرایش مفهومی، فضای مقاله به سمت ارائه پیشنهادهای راهبردی جهت میگیرد و در سه مقیاس، از کلی به جزئی، ابتدا سه مفهوم کلی بنیادی، سپس شش گرایش راهبردی و آنگاه شش توصیه آموزشی پیشنهاد می شود، تا نیل به «آموزش پایدار معماری» در جهت وصول به پایداری واقعی در محیطآموزشی معماری تسهیل گردد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پایداری؛ آموزش پایدار؛ معماری پایدار؛ گرایش؛ جامعیت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 5,057 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 7,465 |
||