سنجش الگوی استقرار کاربریهای حیاتی از منظر پدافند غیرعامل در کلانشهر اهواز | ||
| پژوهشهای جغرافیای انسانی | ||
| مقاله 2، دوره 49، شماره 4، زمستان 1396، صفحه 733-753 اصل مقاله (1.68 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhgr.2016.56073 | ||
| نویسندگان | ||
| مصطفی محمدی دهچشمه* 1؛ سعید حیدری نیا2؛ علی شجاعیان3 | ||
| 1استادیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران | ||
| 2کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران | ||
| 3مربی جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران | ||
| چکیده | ||
| امروزه با شهریکردن فضای نبرد بهخصوص در شهرهای بزرگ و کلانشهرها، توجه به امر پدافند غیرعامل بهعنوان یک راهحل جهت کاهش آسیبها و افزایش توانها حائز اهمیت است. در این راستا، یکی از راههای حفاظت از کاربریهای ویژه (حیاتی، حساس و مهم)، توزیع مکانی مناسب این نوع کاربریها است. کلانشهر اهواز بهدلیل موقعیت ژئواستراتژیک، ژئواکونومیک و ژئوکالچر جایگاه ویژهای دارد. هدف اصلی از نگارش پژوهش، پس از بازشناسی اصول مکانی پدافند غیرعامل شهری و استخراج استانداردهای مکانی استقرار کاربریهای ویژه، مدل مکانی استقرار و همچنین وضعیت همجواری این کاربریها در کلانشهر اهواز است. نوع پژوهش حاضر، کاربردی- توسعهای است و با رویکرد توصیفی- تحلیلی بهانجام رسیده است. جامعۀ آماری پژوهش، تمامی کاربریهای حیاتی شامل پنج دستۀ تأسیسات و تجهیزات شهری، مراکز مدیریتی، نظامی– انتظامی، پشتیبانی و حملونقل کلانشهر اهواز است و برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از برخی فرمولهای کمی و نرمافزار Arc GIS استفاده شده است. مطابق نتایج، حدود 80/0 درصد از کاربریهای حیاتی بهلحاظ رعایت اصول همجواری در وضعیت مناسبی قرار ندارند. 69/0 درصد از کاربریهای حیاتی از لحاظ جانمایی در سطح ناسازگار نسبت به سایر کاربری اراضی قرار دارند و 13/24 درصد از کاربریهای حیاتی موجود کلانشهر اهواز در فاصلهای به نسبت سایر کاربریهای ویژه قرار گرفتهاند که تراکمی ناسازگار را بهوجود آوردهاند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پدافند غیرعامل؛ توزیع مکانی؛ کاربری ویژه؛ کلانشهر اهواز | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,224 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,788 |
||