تحلیل نشانهشناختی «من و دیگری» در گفتمان پل والری «دیگری در خویش» | ||
| پژوهش ادبیات معاصر جهان | ||
| مقاله 1، دوره 20، شماره 2 - شماره پیاپی 72، 1394، صفحه 181-198 اصل مقاله (695.03 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jor.2015.57081 | ||
| نویسنده | ||
| مرضیه اطهاری نیک عزم* | ||
| استادیار زبان و ادبیات فرانسه، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| یکی از مباحث مهم در آثار پل والری، نویسندۀ فرانسوی قرن بیستم، مسئلۀ «دیگری» است که به شناخت منجر میشود. «دیگری» به شکل تازهای در ارتباط با «من» نویسنده مطرح شده که «انعکاسی از «خود» است و دیالکتیکی بین این دو برقرار است. مخاطب با دو نمود از نویسنده مواجه است: خوددیگریت وخودهمانی[1]. درواقع، والری مثال ملموسی از «دیگربودن در خود»[2] را به تصویر میکشد که نمودی از یک «شخص ثالث ناشناخته» است و با او گفتوگوی درونی دارد. رویکرد این پژوهش برای نشاندادن رابطة «من» و «دیگری»، نشانهشناسی مکتب پاریس و همچنین تحلیل پل ریکور است. هدف از ارائۀ این پژوهش آن است که نشان دهیم چگونه «من» نویسنده در ارتباط با «دیگری» مطرح میشود و چگونه نویسنده به شناختی از خود دست مییابد. [1]. Identité-idem [2]. Etre un autre dans soi-même | ||
| کلیدواژهها | ||
| دیگری؛ دیگریت؛ شناخت؛ غیریت؛ من؛ نشانهشناسی؛ همانیت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,737 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,716 |
||