تحول کارکردیِ شعر، در بستر ساخت سیاسی اجتماعی در ایرانِ قرن نوزدهم | ||
| فصلنامه سیاست | ||
| مقاله 4، دوره 46، شماره 1، 1395، صفحه 67-85 اصل مقاله (230.98 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpq.2016.57322 | ||
| نویسندگان | ||
| احمد خالقی دامغانی* 1؛ مجتبی نیک فرجام2 | ||
| 1استادیار گروه علوم سیاسی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| 2دانش آموخته کارشناسارشد گروه جامعهشناسی سیاسی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| در روند تحول در عرصۀ هنر و ادب یک جامعه عوامل گوناگونی دخیلاند. ساخت سیاسی و اجتماعی، و تحولاتی که در بستر آن رخ میدهند، از عواملیاند که همواره ادبیات هر جامعه را تحت تأثیر قرار میدهند. در ایرانِ قرن نوزدهم ادبیات و بهویژه شعر با تأثیرپذیری از ساخت سیاسی- اجتماعی دچار تحولی کارکردی و بنیادین شد؛ شعر درباری جای خود را به شعری با کارکرد سیاسی و اعتراضی داد. در این زمینه هنرمند بهواسطۀ تغییر جایگاه مخاطب خویش از دربار به تودۀ مردم، برای بیان اهداف سیاسی خود به سمت رئالیسم حرکت میکند؛ در این پژوهش، قسمتی از ریشههای تحول شعر مدرن ایران تحت تأثیر ساخت سیاسی- اجتماعی و حرکت آن به سمت رئالیسم بررسی میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ادبیات؛ جامعهشناسی هنر؛ رئالیسم؛ ساختار سیاسی؛ ساختار اجتماعی؛ شعر سیاسی؛ نقد ادبی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,908 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,229 |
||