راهبردهای ارتقاء کیفیت محیطی سکونتگاه های غیررسمی بر مبنای نظرات ساکنین، نمونه مطالعه: محله حصار در شهر همدان | ||
| محیط شناسی | ||
| مقاله 6، دوره 42، شماره 1، 1395، صفحه 81-96 اصل مقاله (1.12 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jes.2016.58101 | ||
| نویسندگان | ||
| حسن سجادزاده1؛ محمدسعید ایزدی2؛ محمدرضا حقی* 3 | ||
| 1استادیار گروه طراحی شهری، دانشگاه بوعلی سینا همدان | ||
| 2استادیار گروه معماری، دانشگاه بوعلی سینا همدان | ||
| 3دانشجوی دکترای طراحی شهری، دانشگاه بوعلی سینا، همدان | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر با درک اهمیت ارتقای کیفیت محیطی سکونتگاههای غیررسمی، تلاش نموده است تا با استخراج نظرات مردم نسبت به شاخصهای کیفیت محیطی، اقدام به شناسایی اولویتها و ارائه راهبردهای مناسب نماید. روش پژوهش تحلیلی-تفسیری بوده و متغیرهای کیفیت محیطی با استفاده از پرسشنامه در یک نمونه موردی برداشت شده است. از همینرو، تعداد 200 پرسشنامه (مطابق فرمول کوکران) تهیه شده و توسط ساکنین محله حصار شهر همدان پر شده است. در ادامه، دادههای پرسشنامهها وارد نرمافزار SPSS شده و با استفاده از مدل تحلیل عاملی اکتشافی و رگرسیون چندمتغیره خطی مورد ارزیابی قرار گرفتهاند. بر اساس مدل تحلیل عاملی، متغیرهای کیفیت محیطی در قالب 7 عامل «آراستگی محیط»، «خدمات ضروری»، «امنیت محیطی»، «ساختار کالبدی»، «تسهیلات رفاهی»، «کاربریهای ناسازگار» و «سرزندگی اجتماعی» دستهبندی شدهاند. همچنین بر اساس مدل رگرسیون چندمتغیره خطی، عوامل «خدمات ضروری»، «آراستگی محیط»، «تسهیلات رفاهی» و «امنیت محیطی» به ترتیب بیشترین تاثیر را در تبیین کیفیت محیطی محله حصار داشتهاند. این پژوهش پیشنهاد میدهد برای ارتقاء کیفیت محیطی سکونتگاههای غیررسمی به مواردی چون «امنیت و ایمنی»، «جلب مشارکت ساکنین»، «تصمیمگیری اختصاصی برای هر محله»، «استفاده از فرصت ارزش پایین زمین برای جانمایی تسهیلات و خدمات شهری» و «فرهنگسازی» در کنار ساماندهی کالبدی محلات توجه شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سکونتگاه غیررسمی؛ کیفیت محیطی؛ حاشیه نشینی؛ همدان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,810 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,243 |
||