تأثیر تداخل ضمنی بر تعادل ایستا و پویای افراد کمتوان ذهنی | ||
| رشد و یادگیری حرکتی ورزشی | ||
| مقاله 9، دوره 8، شماره 1، 1395، صفحه 141-158 اصل مقاله (227.18 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی Released under CC BY-NC 4.0 license I Open Access I | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jmlm.2016.58499 | ||
| نویسندگان | ||
| هانیه محمدی1؛ شهزاد طهماسبی بروجنی* 2؛ جمال فاضل کلخوران3 | ||
| 1کارشناسارشد رفتار حرکتی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2. استادیار، گروه رفتار حرکتی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 3استادیار، گروه رفتار حرکتی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف از تحقیق حاضر، بررسی تأثیر تداخل ضمنی بر تعادل افراد کمتوان ذهنی بود. بدین منظور 40 نفر از پسران کمتوان ذهنی آموزشپذیر شهر قزوین (میانگین سنی 120/3 ±45/24 سال) بهطور تصادفی به دو گروه تمرینی قالبی و تصادفی تقسیم شدند. پس از انجام پیشآزمون، آزمودنیهای هر گروه با توجه به نوع آرایش تمرینی خود، تمرینات خود را به مدت 4 هفته (3 جلسه در هر هفته) بهعنوان مرحلۀ اکتساب، انجام دادند. سپس از آزمودنیها، آزمون اکتساب و پس از 48 ساعت، بهترتیب آزمونهای یادداری و انتقال بهعمل آمد. پس از تأیید توزیع طبیعی دادهها از طریق آزمون کولموگروف اسمیرنوف و بررسی همگنی واریانسها با آمارة لون، نتایج تحلیل واریانس اندازههای تکراری نشان داد که اعمال مداخله مؤثر بوده است و گروهها پیشرفت معناداری داشتهاند (0005/0P=). همچنین نتایج تی مستقل بهمنظور مقایسۀ دو گروه در تعادل ایستا نشان داد که گروه تمرین تصادفی در آزمون یادداری بهتر عمل کرد (007/0P=)، درحالیکه اختلاف معناداری در آزمون انتقال بین گروهها مشاهده نشد (061/0P=). همچنین، نتایج تعادل پویا نشان داد که گروه تمرین تصادفی، نسبت به گروه تمرین قالبی عملکرد بهتر و اختلاف معناداری در آزمون یادداری و انتقال داشت (بهترتیب 001/0P= و 002/0P=). بنابراین افراد کمتوان ذهنی نیز میتوانند از تأثیرات سودمند تمرین تصادفی بهرهمند شوند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تداخل ضمنی؛ تمرین تصادفی؛ تمرین قالبی؛ تعادل؛ کمتوان ذهنی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,725 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,305 |
||