تأثیر منابع مختلف زیستیاری بر عملکرد و برخی فراسنجه های خونی بزغاله های بومی | ||
| علوم دامی ایران | ||
| مقاله 15، دوره 47، شماره 2، 1395، صفحه 313-320 اصل مقاله (565.24 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijas.2016.59036 | ||
| نویسندگان | ||
| بهنام رضایی خرمنانی1؛ سعید کریمی دهکردی* 2؛ عبدالناصر محبی3 | ||
| 1دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، گروه علوم دامی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران | ||
| 2استادیار گروه علوم دامی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران | ||
| 3استادیار گروه علوم درمانگاهی، دانشکدۀ دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران | ||
| چکیده | ||
| در این پژوهش بهمنظور بررسی تأثیر منابع مختلف ریزاندامگان سلامتبخش (Probiotics) یا زیستیار بر عملکرد پروار و برخی فراسنجههای خونی بزغالههای بومی در حال رشد، از 24 رأس بزغالۀ بومی با میانگین وزنی 6/0±19 کیلوگرم و سن 10±120 روز در قالب یک طرح کامل تصادفی با چهار تیمار و شش تکرار استفاده شد. بزغالهها پس از طی دو هفته دورۀ عادتپذیری به جایگاههای انفرادی و جیرۀ پایه، به مدت 74 روز با جیرههای آزمایشی تغذیه شدند. تیمارها شامل: 1- گروه شاهد تغذیهشده با جیرۀ پایه بدون مادۀ افزودنی، 2- گروه تغذیهشده با جیرۀ پایه و 1 گرم در روز زیستیار با نام تجاری پروتکسین، 3- گروه تغذیهشده با جیرۀ پایه و دو گرم مخمر با نام تجاری لووسل اس- سی2 و 4- گروه تغذیهشده با جیرۀ پایه و ترکیب 1 گرم مخمر لووسل اس- سی2 و 5/0 گرم پروتکسین. نمونهگیری از خوراک مصرفی و خون برای تعیین برخی فراسنجهها انجام شد. خوراک مصرفی و تغییرپذیری وزن بهصورت روزانه محاسبه شد. نتایج نشان داد که مصرف زیستیارها تأثیر معنیداری بر افزایش وزن روزانه و وزن نهایی، ضریب تبدیل غذایی و همچنین نیتروژن اورهای، پروتئین کل و گلوبولین خون نسبت به گروه شاهد نداشت (05/0<P). تیمار دریافتکنندۀ پروتکسین (تیمار 2) بیشترین غلظت گلوکز، آلبومین، تریگلیسیرید و کلسترول نسبت به دیگر تیمارها را داشت (05/0>P). | ||
| کلیدواژهها | ||
| بزغالۀ بومی؛ زیست باکتریایی؛ زیست غیر باکتریایی؛ فراسنجه های خونی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,479 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,008 |
||