بررسی و تحلیل موانع حقوقی و سیاسی اصلاح ساختار شورای امنیت | ||
| فصلنامه سیاست | ||
| مقاله 11، دوره 46، شماره 4، 1395، صفحه 995-1010 اصل مقاله (285.96 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpq.2016.59937 | ||
| نویسندگان | ||
| علی اصغر کاظمی* 1؛ شهرام عسکری حصن2 | ||
| 1استاد گروه علوم سیاسی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران | ||
| 2دانشجوی کارشناسیارشد گروه علوم سیاسی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران | ||
| چکیده | ||
| در سالهای اخیر مذاکرات بهمنظور تغییر قدرتمندترین و مؤثرترین رکن سازمان ملل متحد (شورای امنیت)، به مباحث گستردهای دامن زده است. مزایا و اختیارات ویژۀ اعضای دائم شورای امنیت مانند حق وتو، اعمال تحریم و ... از سویی موجب برنتابیدن نظم موجود از جانب دولتهای منتقد و اصلاحطلب شده، و از دیگر سو پنج عضو دائم شورای امنیت را در مسیر حفظ وضع موجود، متحد ساخته است. به هر حال از آنجا که شورای امنیت نمایندۀ کلیۀ کشورهای دنیا نبوده ومسئول اصلی حفظ صلح و امنیت بینالمللی است، نویسنده در این مقاله ضمن بررسی اجمالی دلایل نارضایتی از شورای امنیت با تأکید بر گروه4 موانع اصلی ناکامی دولتهای اصلاحطلب را دو طیف سیاسی و حقوقی بررسی میکند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حق وتو؛ شورای امنیت؛ گروه4؛ موانع سیاسی؛ موانع حقوقی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,028 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,258 |
||