حضانت کودکان از منظر فقه امامیه و قانون مدنی | ||
| فقه و مبانی حقوق اسلامی | ||
| مقاله 9، دوره 49، شماره 1، 1395، صفحه 129-145 اصل مقاله (228.18 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jjfil.2016.60146 | ||
| نویسندگان | ||
| طاهر علیمحمدی* 1؛ الهه خاکساری2 | ||
| 1دانشیار گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه ایلام | ||
| 2کارشناس ارشد فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه ایلام. | ||
| چکیده | ||
| از سرپرستی کودکان و نظارت بر تربیت آنان تا رسیدن به زمان بلوغ با عنوان حضانت در فقه امامیه یاد میشود. در پژوهش حاضر که به صورت توصیفی تحلیلی انجام پذیرفته، با نقد و بررسی دیدگاههای مختلف فقها چنین به دست آمده که حضانت کودک، به ترتیب اولویت بر والدین واجب کفایی است و ذکر سن و زمان خاص در برخی از روایات، ناظر به انحصار سرپرستی کودک به یکی از والدین و الزام او نیست، به گونهای که امکان جابجایی حضانت در صورت توافق والدین و شایستگی آنها یا در شرایط عسر و حرج نباشد؛ بلکه تنها بیانگر اولویت در پذیرش این واجب است. افزون بر این، اولویت مادر برای سرپرستی کودک، پسر باشد یا دختر، تا سن هفت سالگی است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پدر؛ مادر؛ کودک؛ حضانت؛ سرپرستی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,061 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,533 |
||