الاهیات سیاسی و امر استثناء (کارل اشمیت و مسألهی حاکمیت) | ||
| فلسفه | ||
| مقاله 3، دوره 14، شماره 1 - شماره پیاپی 26، 1395، صفحه 33-49 اصل مقاله (585.02 K) | ||
| نوع مقاله: علمی -پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jop.2016.61241 | ||
| نویسندگان | ||
| احمدعلی حیدری* 1؛ رضا کاوندی2 | ||
| 1عضو هیئت علمی گروه فلسفه دانشگاه علامه طباطبایی | ||
| 2دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| چکیده | ||
| کارل اشمیت با رسالة دورانسازش، «الاهیاتِ سیاسی: چهار گفتار در باب مفهوم حاکمیت»، بانیِ تحولی عمده در نظریه دولت و مفهومِ حاکمیت در عصرِ جدید شد. او در این رساله با طرحِ مفهومِ حاکمیت، معتقد است که مشخصة اصلی حاکمیت و حاکم، «تصمیم» و آن چیزی که قوامبخش و برپادارندة حاکم است، «امرِ استثناء» است. از اینرو، الاهیاتِ سیاسیِ اشمیت، دفاعیهای است از اصلِ دولتِ مطلقه و ردیهای است بر نظریة دولتِ لیبرال دموکراسی. از نظرِ اشمیت، لیبرالیسم سرآغازِ به حاشیه رفتنِ مفهومِ حاکمیت به مثابة موجودیتی تماماً و منحصراً سیاسی است. لیبرالیسم با منتقل کردنِ قدرتِ تصمیمگیریِ حاکم در برپایی و اعلامِ وضعِ استثنایی به نهادهایی گفتگومحور (همچون پارلمان)، عملاً دولت را بیخاصیت و از ریخت انداخته بود. مقاله پیشرو با تمرکز بر مفهومِ حاکمیت نزد فیلسوفانی همچون ژان بُدن و کلسن، به تبارشناسی و واکاویِ تفسیری-تاریخیِ این مفهوم در الاهیات سیاسیِ اشمیت پرداخته و سعی کرده است تا از خلال مفهوم حاکمیت، پیوندهایش با مفاهیمی چون تصمیم، استثناء و عرفیشدگی مفاهیم نظریة مدرن دولت را نشان دهد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حاکمیت؛ تصمیم؛ الاهیات سیاسی؛ امر استثناء؛ لیبرال دموکراسی؛ کارل اشمیت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,718 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,597 |
||