اما و اگرهای برشتی وغیربرشتی در نمایشنامههای جنگل دیوانه اثر ادوارد باند و سرخ، سیاه و نادان اثر کاریل چرچیل | ||
| پژوهش ادبیات معاصر جهان | ||
| مقاله 8، دوره 21، شماره 2، 1395، صفحه 361-378 اصل مقاله (267.45 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jor.2016.61449 | ||
| نویسندگان | ||
| پویا غلامعلی پور* 1؛ محمدعلی علاءالدینی2 | ||
| 1پردیس کیش دانشگاه تهران | ||
| 2دانشگاه پیام نور | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر به تلاش کاریل چرچیل و ادوارد باند برای پیاده سازی شگردهای بیگانهسازی برشت در نمایشنامههای آنان - به ترتیب جنگل دیوانه و سرخ، سیاه و نادان – میپردازد. بهمنظور ایجاد تفکر نقادانه و عینی، و نیز حصول عمل برای تحول مثبت، هر دو نمایشنامهنویس از شگردهای بیگانهسازی برشتی، شامل شخصیتپردازی، پایانگشودگی، ساختار اپیزودیک و رسانههای سمعی و بصری مدد میجویند. این شگردها به نمایشنامهنویس اجازه میدهند تا موقعیتها، اعمال داستانی، و نگرشهای مأنوس را چنان نامأنوس ارائه دهند که برای شنوندگان و خوانندگان، بیگانهسازی شده و با بینشی نقادانه سنجیده شوند. این پژوهش علاوه بر بررسی عناصر برشتی در این دو نمایشنامه، به بحث پیرامون نکتهای میپردازد که منجر به راندگی سرخ، سیاه و نادان از فن درامنویسی برشتی و نیز از جنگل دیوانه میشود. منشأ این تفاوت، وجود جنبههای شخصیتپردازی غیر-برشتی در سرخ، سیاه و نادان و نیز عدم وجود رسانههای سمعی و بصری برشتی در آن است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| واژههای کلیدی: پایانگشودگی؛ رسانههای سمعی و بصری برشتی؛ ساختار اپیزودیک؛ شخصیتپردازی برشتی؛ شگردهای بیگانهسازی برشت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,445 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 786 |
||