دادگاه صالح در حل و فصل اختلافات ناشی از تعهدات غیرقراردادی در حقوق ایران و اتحادیۀ اروپا | ||
| مطالعات حقوق تطبیقی | ||
| مقاله 15، دوره 8، شماره 1، 1396، صفحه 297-322 اصل مقاله (301.77 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jcl.2017.62538 | ||
| نویسندگان | ||
| همایون مافی* 1؛ سید حسن حسینی مقدم2 | ||
| 1دانشیار دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداری | ||
| 2استادیار دانشگاه غیرانتفاعی شمال | ||
| چکیده | ||
| در اتحادیۀ اروپا با وجود وضع مقررۀ رم 2 ناظر بر تعهدات غیرقراردادی، نسبت به تعیین دادگاه صالح در این نوع دعاوی سکوت شده است. اما مقررۀ بروکسل 1 در کنار صلاحیت دادگاه محل اقامت خوانده، دادگاه محل وقوع حادثه، دادگاه محل اقامت بیمهگذار، و دادگاه محل اقامت مصرفکننده را نیز صالح برای رسیدگی میداند. در حقوق ایران این پرسش مطرح میشود که در تعهدات غیرقراردادی در مواردی که خوانده اقامتگاه، محل سکونت و یا مال غیرمنقول در ایران ندارد، آیا تنها دادگاه محل اقامت خواهان دارای صلاحیت رسیدگی به دعوی خواهد بود، یا دادگاه محل بروز خسارت و یا دادگاه محل وقوع حادثه هم بهعنوان دادگاههای دیگر دارای صلاحیت برای رسیدگیاند. در این مقاله به بررسی معیارهای تعیین صلاحیت دادگاه در حقوق ایران و اتحادیۀ اروپا دربارۀ تعهدات غیرقراردادی خواهیم پرداخت تا ناکارآمدی مادۀ 11 قانون آیین دادرسی مدنی و مادۀ 971 قانون مدنی را در رسیدگی به دعاوی موضوع پرسشهای پیشگفته ارائه نماییم. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اتحادیۀ اروپا؛ تعهدات غیرقراردادی؛ حقوق ایران؛ دادگاه صالح | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,112 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 6,243 |
||