رابطۀ میان حسن ظاهر و عدالت انسان از منظر فقه امامیه | ||
| فقه و مبانی حقوق اسلامی | ||
| مقاله 11، دوره 49، شماره 2، 1395، صفحه 329-342 اصل مقاله (198.1 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jjfil.2017.62591 | ||
| نویسنده | ||
| زین العابدین نجفی* | ||
| استادیار گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی مجتمع آموزش عالی شهید محلاتی | ||
| چکیده | ||
| یکی از مسایل مورد بحث نزد فقهای امامیه، نقش حسن ظاهر در کشف عدالت انسان است برخی بر آنند که حسن ظاهر برای اثبات عدالت کافی است و نیازی به جستجو و تحقیق از حالات باطنی فرد نمیباشد و برخی حسن ظاهر را کشف کنندۀ عدالت نمیدانند. در این نوشتار ضمن بازخوانی کلمات فقها و بررسی دلایل، اثبات شده که دلایل کاشفیت حسن ظاهر از عدالت که مشتمل بر چند روایت صحیح است، هم از نظر سند و هم از نظر دلالت تمام و هماهنگ با اعتبار عقلی است. این در حالی است که دلایل مخالفان تمام به نظر نمیرسد، د لالت روایات مورد استناد مخدوش و اصل مورد ادعا در این مسأله جایگاهی ندارد، در نتیجه حسن ظاهر انسان برای اثبات عدالت وی کافی است، حسن ظاهری که پس از دقت و مقداری بررسی به دست آید به گونهای که فریبکار از غیر فریبکار شناخته شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حسن ظاهر؛ عدالت؛ فقه امامیه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,101 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 926 |
||