جریان اهل ادب امامیه در مدرسۀ حدیثی بغداد از آغاز تا سدۀ چهارم هجری | ||
| پژوهش های قرآن و حدیث | ||
| مقاله 7، دوره 49، شماره 2، 1395، صفحه 305-325 اصل مقاله (476.24 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jqst.2017.229555.668838 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد حسین شیرزاد* 1؛ محمد حسن شیرزاد1؛ سید علی اکبر ربیع نتاج2 | ||
| 1دانشجوی دکتری دانشگاه امام صادق(ع)، تهران، ایران | ||
| 2دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران | ||
| چکیده | ||
| بغداد یکی از اصلیترین مراکز تجمّع شیعیان امامی است که در طول سدههای متمادی به مکان مناسبی برای رشد فرهنگ تشیّع در عرصههای حدیثی، تفسیری، فقهی و کلامی تبدیل شده است. در میان جریانهای نیکشناختۀ امامی در بغداد باید از «جریان اهل ادب» یاد کرد که به رغم جایگاه مهم در تاریخ فکر امامیه، مورد کمتوجهی قرار گرفته است. لذا، این نوشتار برای نخستین بار به بازشناسی این جریان کمشناختۀ امامی در بغداد میپردازد. مطالعۀ حاضر نشان میدهد که این جریان همزمان با تأسیس بغداد در سده دوم و متأثّر از «ادب دیوانی» برآمده از فرهنگ ایرانیان در آیین کشورداری، پای گرفت. همچنین معرفی شخصیتهای اثرگذار این جریان فکری روشن میسازد که اهل ادب امامیۀ بغداد، افزون بر توجه به امور دیوانی در دستگاه حکومتی، به تولید آثار ارزندهای در دیگر جنبههای ادب همچون ادب زبانشناختی، اخلاقی و دینی همّت گماردند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ادب؛ بغداد؛ تاریخ حدیث امامیه؛ عراق؛ مدرسۀ حدیثی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,121 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 877 |
||