راوی بوف کور در زنجیرۀ دالّهای بیپایان نظم نمادین | ||
| پژوهشنامه نقد ادبی و بلاغت | ||
| مقاله 10، دوره 6، شماره 1 - شماره پیاپی 11، 1396، صفحه 159-177 اصل مقاله (329.71 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jlcr.2017.116432.135 | ||
| نویسنده | ||
| مجید جلالهوندآلکامی* | ||
| جلالهوندآلکامی دانشآموختۀ دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه گیلان | ||
| چکیده | ||
| پدر، مرجع و مؤلف و حافظ و ناظر قانون، و بهعبارتی، نمایندۀ نظم اجتماعی است. نام پدر، گرهگاهی است که به فرایند هویتیابی سوژه در زنجیرۀ بیپایان نظم نمادین، پایان میدهد. کارکرد استعارۀ پدری، قرار دادن قانون پدر بهجای میل مادر است. هرگونه اختلال در فرایند همذاتپنداری با نام پدر، موجب بدگمانی و سوءظن شدید به نظم اجتماعی میشود. لاکان توهمات و هذیانهای بدگمانی و ترس و اضطراب پارانوئید را در نبود نام پدر میداند. انسجام نداشتن نام و قانون پدر، سبب میشود که سوژه، امنیت خاطر خود را دربارۀ نظم نمادین از دست دهد و جهان را متزلزل و ناامن بپندارد. این مقاله، میکوشد با کمک دستاوردهای نوفرویدی ژاک لاکان، با بررسی شخصیتهای بوف کور (ابژههای مادرانه و استعارهها و دالّهای پدرانه)، فرایند شکست هویتیابی شخصیت راوی را در نظم نمادین تحلیل کند. در بوف کور، پدر نقش کمرنگی در شکلگیری شخصیت راوی ایفا میکند. دالّ پدر در نظم نمادین غایب است. نام پدر انسجامبخش نیست. ازاینرو راوی بوف کور، نام پدر را به تعلیق درمیآورد و به دامن ابژههای مادرانه میغلتد. تعلیق نام پدر و تعویق هویتیابی در زنجیرۀ دالّهای نظم نمادین، موجب ظهور مؤلفههای پارانوئیدی در راوی بوف کور میشود | ||
| کلیدواژهها | ||
| لاکان؛ امر نمادین؛ امر واقع؛ راوی؛ بوف کور | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,093 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 917 |
||