مقایسۀ خودبرتربینی اخلاقی در دو حوزۀ انجام دادن رفتارهای اخلاقی و انجام ندادن رفتارهای غیراخلاقی | ||
| فصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی | ||
| مقاله 11، دوره 8، شماره 1، 1396، صفحه 157-168 اصل مقاله (470.68 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/japr.2017.63461 | ||
| نویسنده | ||
| ابراهیم احمدی* | ||
| استادیار گروه روان شناسی، واحد بویین زهرا، دانشگاه آزاد اسلامی، بویین زهرا، ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف پژوهش حاضر مقایسۀ خودبرتربینی اخلاقی از نظر انجام دادن کارهای خوب با خودبرتربینی اخلاقی از نظر انجام ندادن کارهای بد بود. خودبرتربینی اخلاقی دو شکل دارد: 1- باور به این که «من بیشتر از دیگران کارهای خوب انجام میدهم»،، 2- باور به این که «من کمتر از دیگران کارهای بد انجام میدهم»، و شدت خودبرتربینی اخلاقی در این دو حوزه میتواند متفاوت باشد. طرح پژوهش حاضر آزمایشی و درون-آزمودنی و جامعۀ پژوهش دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بویین زهرا در سال تحصیلی 96-95 (پنج هزار نفر) بودند که با روش نمونهگیری تصادفی، 73 نفر از آنها گزینش شدند. ابزار پژوهش یک مقیاس محققساخته بود که در آن از آزمودنیها خواسته میشد که مشخص کنند آنها بیشتر احتمال دارد هفت کار اخلاقی و هفت کار غیراخلاقی را انجام دهند یا دیگران. آزمون t تکنمونهای نشان داد که وقتی آزمودنیها با رفتارهای غیراخلاقی روبرو میشوند، اعلام میکنند که آنها کمتر از دیگران احتمال دارد که آن رفتارها را انجام دهند (خودبرتربین هستند)، اما وقتی با رفتارهای اخلاقی روبرو میشوند اعلام نمیکنند که آنها بیشتر از دیگران احتمال دارد که آن رفتار را انجام دهند (خودبرتربین نیستند). | ||
| کلیدواژهها | ||
| خودسنجی؛ عزت نفس؛ خودبرتربینی اخلاقی؛ شناخت اجتماعی؛ روان شناسی اخلاق | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,100 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 814 |
||