هرمنوتیک روایت و قصص قران کریم در تفسیر عرفانی | ||
| مجله علمی " فلسفه دین " | ||
| مقاله 3، دوره 14، شماره 2، 1396، صفحه 249-272 اصل مقاله (234.62 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpht.2017.113102.1005200 | ||
| نویسندگان | ||
| زهرا آبیار* 1؛ قاسم پورحسن2؛ یونس احمدی1 | ||
| 1دانشجوی دکتری دینپژوهی دانشگاه ادیان و مذاهب قم | ||
| 2دانشیار و عضو هیأت علمی دانشگاه علامه طباطبایی | ||
| چکیده | ||
| تفسیر عرفانی یکی از روشهای تفسیری است که بر پیشاادراکی همچون رمزی بودن وحی و زبان دین، ضرورت انکشاف قصد آیات و توجه به مغز و حقیقت سخن استوار است؛ به بیان دیگر تفهیم باطنی و لبّ سخن، رهیافت بنیادین و پراهمیت تفسیر عرفانی است. عرفا و فیلسوفان مسلمان از رمزی بودن زبان دین، برای انکشاف معنای باطنی قصص و روایتهای قرآنی یا بهعبارتی کشف سویههای پنهان متون دینی از طریق «هرمنوتیک روایت» بهره بردهاند. در این پژوهش با روش توصیفی ـ تحلیلی، به بررسی خصایص هرمنوتیک روایت با توجه به مبانی ریکور، در آثار عرفا و فیلسوفان مسلمان پرداختهایم. نتایج بهدستآمده حکایت دارند که هرمنوتیک روایت با رویکرد تازهای به روایات و قصص دینی، خوانش جدیدی در این باب عرضه میکند. همچنین با خصیصۀ رمزی بودن، چندمعنایی و تفهیم باطنی، موجب توانمندی زبان میشود و خلق معانی تازه را بههمراه دارد. فراتاریخی و بیزمان بودن، ساحت جدیدی از زمان را طرح میکند که موجب تبدیل شدن زمان طبیعی و ریاضی به زمان انسانی (که زمانی نامیراست) میشود؛ در این حالت روایتها و قصص دیگر مختص قوم و فرهنگ خاصی نخواهند بود، بلکه میتوانند به دنیاها و زمانهای دیگر نیز سفر کنند. مطالعۀ این قصص و روایات در تفسیر عرفانی، حاکی از این امر است که هدف اصلی این متون، انتقال معانی ساده و سطحی واژگان نبوده، بلکه هدف روح و معانی ناآشکار و رمزی نهفته در آنهاست که بهکمک دانش هرمنوتیک روایت، لایههای چندگانۀ معانی، تأویل و رمزگشایی میشوند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تفسیر عرفانی؛ روایت؛ قرآن کریم؛ قصص؛ هرمنوتیک | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,094 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,029 |
||