عمومیت تسبیح حقیقی آفریدگان در هندسۀ معرفتی اندیشۀ دینی | ||
| مجله علمی " فلسفه دین " | ||
| مقاله 8، دوره 14، شماره 2، 1396، صفحه 349-373 اصل مقاله (263.28 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpht.2017.136219.1005310 | ||
| نویسندگان | ||
| قباد محمدی شیخی* 1؛ طیبه فریدونپور* 2 | ||
| 1استادیار گروه معارف اسلامی دانشگاه یاسوج | ||
| 2دانشجوی کارشناسی ارشد فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه یاسوج | ||
| چکیده | ||
| مسئلۀ تسبیح خدای تعالی از سوی عموم آفریدگان، از آموزههای بدیع قرآن کریم است. جمادات در بادی امر، فاقد شعور و ناتوان از تسبیح آفریدگار بهنظر میرسند، خداوند برای تغییر این نگرش، بارها در کتاب هدایت خود (قرآن کریم)، انسان را متوجه شعورمندی سایر پدیدهها و ابراز بندگی آنها نسبت به پروردگار کرده است. تسبیح خداوند از جانب آفریدگان، فرع برخورداری آنها از فهم و شعورمندیشان است. بنابراین تسبیحگوی باریتعالی نهتنها بنیآدمند، بلکه هر جماد، نبات، حیوان و برخی انسانها و موجودات مشابه آنان دارای تسبیحی آگاهانه و از سر انقیادند، و همۀ اجزای عالم هستی هم خود ناخواسته و نادانسته، عینِ ذکرِ شریفِ (سبّوحٌ قدّوسٌ) در نظام جبری و تکوینی هستند و هم خواسته و دانسته، گویای این ذکر مقدس در نظام اختیاری و تکلیفی خواهند بود. در پژوهش حاضر بر آنیم تا تبیینی بهنسبت روشن از هر دو نوع تسبیح ارائه دهیم و مدعی هستیم تسبیحی که قرآن آن را به رخ آدمیان میکشد، تسبحی متفرع بر حیاتمندی، شعورمندی و از سر اختیار و انتخاب است. این پژوهش با محور آیات و روایات اما با صبغۀ فلسفی، به تبیین مدعای مذکور میپردازد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تسبیح تکوینی؛ تسبیح عمومی؛ شعورمندی جمادات؛ فقر ذاتی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 654 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 862 |
||