نسبت مفهوم واجبالوجود فارابی با احد افلوطین | ||
| مجله علمی " فلسفه دین " | ||
| مقاله 6، دوره 14، شماره 3، 1396، صفحه 545-569 اصل مقاله (319.8 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpht.2017.209199.1005378 | ||
| نویسندگان | ||
| مهناز تبرایی* 1؛ محمد علی عباسیان چالشتری2 | ||
| 1دانشجوی دکتری دانشگاه پیام نور تهران | ||
| 2دانشیار گروه فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه پیام نور | ||
| چکیده | ||
| در تفکر افلوطین بر اساس دلایلی چون اطلاق و عدم تناهی احد، عدم پذیرش حلول و اتحاد، مافوق وجود بودن تفسیر علیت به فیضان، خدا چیزی بهکلی دیگر است، بهگونهای که نه میتوان نامی بر او نهاد و نه میتوان او را با هیچ زبانی توصیف کرد. احد افلوطین فوق علم و عقل است که برای همگان غیرقابل شناخت حصولی است و تنها راه رسیدن به او را در فراتر رفتن از شهودی که حاکی از دوگانگی شاهد و مشهود است، معرفی میکند. فارابی مفهومی از واجبالوجود ارائه میدهد که با وجود برخی اشتراکها با احد افلوطین تحت تأثیر تعالیم اسلامی و نظریۀ تمایز متافیزیکی وجود و ماهیت با مفهوم احد نزد افلوطین تفاوتهای بسیاری دارد. لذا واجبالوجود را موجودی میداند که ذات و ماهیتش، اقتضای وجود دارد و فرض نبودش محال است. وجود او بهواسطۀ غیر پدید نمیآید و او در وجود خود به موجود دیگری محتاج نیست، بلکه خودش علت وجود همۀ اشیاست، بنابراین وجود او بسیط و نامرکب محسوب میشود و اساس عالم را بر خلقت ابداعی قرار داد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| احد؛ افلوطین؛ فارابی؛ فیض؛ واجبالوجود | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 796 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 914 |
||