اثرات اندازه ذرات علوفه یونجه و سیلاژ ذرت بر مصرف خوراک، فراسنجه های هضم شکمبه ای و فعالیت جویدن در میشهای آبستن سنگسری | ||
| تولیدات دامی | ||
| مقاله 6، دوره 19، شماره 4، زمستان 1396، صفحه 803-818 اصل مقاله (740.24 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jap.2018.232221.623181 | ||
| نویسندگان | ||
| غلامحسین ایراجیان* 1؛ حمید امانلو2؛ اسداله تیموری یانسری3؛ حمیدرضا میرزایی الموتی4؛ هرمز منصوری5 | ||
| 1رئیس مرکز آموزش جهاد کشاورزی دامغان | ||
| 2استاد | ||
| 3دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، تخصص: تغذیه نشخوارکنندگان | ||
| 4دانشگاه زنجان، تخصص: تغذیه دام | ||
| 5هیات علمی موسسه تحقیقات علوم دامی کشور | ||
| چکیده | ||
| در این تحقیق اثر اندازه ذرات علوفه یونجه و سیلاژ ذرت بر فعالیت جویدن، نرخ عبور مواد جامد از شکمبه و عملکرد میشهای آبستن با استفاده از 30 رأس میش (سن 4/0 ± 35 ماه) در قالب طرح کاملاً تصادفی با پنج تیمار و شش تکرار به مدت 30 روز مطالعه شد. جیرههای آزمایشی شامل یونجه (سه اندازه، با میانگین هندسی 42/2، 91/4 و 04/7 میلیمتر) و سیلاژ ذرت (دو اندازه، با میانگین هندسی 36/3 و 73/7 میلیمتر) بودند. تیمارهای دارای ذرات ریز یونجه و سیلاژ ذرت دارای کمترین عامل مؤثر فیزیکی (pef>8) بودند و مقادیر عامل مؤثر فیزیکی (pef>8 و pef>1.18) با کاهش اندازه ذرات کاهش یافتند (05/0 pP). زمان مصرف خوراک، فعالیت نشخوار و زمان کل جویدن تحت تأثیر تیمار قرار نگرفتند. بر اساس نتایج حاصل، ایجاد تعادل مناسب بین اندازه ذرات علوفه بهعنوان نمایندهای از بخش فیزیکی و ویژگیهای شیمیایی جیره لازم است موردتوجه قرار گیرد. تیمار دارای علوفه یونجه ریز به علاوه سیلاژ ذرات بلند در اکثر موارد مورد ارزیابی نتایج بهتری را نشان داد و به نظر میرسد این تیمار تعادل مناسبتری در جیره برای تغذیه میشها فراهم کرده است. بنابراین در تهیه جیره میشهای آبستن با در نظر گرفتن اندازه ذرات میتوان عملکرد بهتری را انتظار داشت. | ||
| کلیدواژهها | ||
| زمان ماندگاری؛ سقف شکمبهای؛ فیبر مؤثر فیزیکی؛ میانگین هندسی ذرات؛ نوع علوفه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,317 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 602 |
||