بررسی تطبیقی ارکان و الزامات حکومت محلی در ایران و ژاپن | ||
| مطالعات حقوق تطبیقی | ||
| مقاله 19، دوره 8، شماره 2، مهر 1396، صفحه 821-844 اصل مقاله (316.98 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jcl.2017.213137.633371 | ||
| نویسنده | ||
| مجتبی همتی* | ||
| استادیار گروه حقوق عمومی و بینالملل دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداری | ||
| چکیده | ||
| حکومت خوب محلی، نزدیکترین، واقعیترین و مردمیترین مصداق حکمروایی خوب است که هم پدیدۀ مشارکت مردم در آن واقعی است، هم نظارت در آن عینی و ملموس است و هم زمینهساز و شکلدهندۀ فرهنگ مردمسالاری و حکمروایی خوب در سطح ملی است. از همه مهمتر، با بحرانی شدن الگوی متمرکز دولتهای ملی، دولتهای محلی نقش برجستهای در توسعۀ متوازن ایفا میکنند. در مقالۀ حاضر، ارکان و الزامات حکومت محلی/ شهری در ایران و ژاپن بررسی میشود. پرسشهای این نوشتار عبارتاند از: وضعیت حکومت محلی در این کشورها به چه نحوی است؟ مبنای مشروعیت آنها چیست؟ از چه صلاحیتهایی در اعمال قدرت عمومی برخوردار هستند؟ و نوع رابطۀ حکومت مرکزی و محلی و نحوۀ نظارت بر نهادهای محلی چگونه است؟ این مقاله از طریق جمعآوری دادهها از منابع حقوقی مختلف و با روش توصیفی- تحلیلی به دنبال پاسخ به پرسشهای یادشده است. مؤلف مقاله بر این باور است که افزون بر لزوم تقویت و رفع مشکلات ارکان دولت محلی، همۀ راهحلهای حقوقی مورد بحث در مقاله زمانی اثربخش خواهد بود که در راستای تحقق توسعۀ متوازن، تغییرات جدی در سیاستهای ملی و رویکرد ملی به حوزۀ محلی و منطقهای و آمایش سرزمینی حاصل شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| استقلال/ شخصیت حقوقی مستقل؛ صلاحیت قانونی؛ مسئولیت؛ مشروعیت؛ نظارت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,562 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,157 |
||