بازشناسی گذار ساختارگرایی به پساساختارگرایی | ||
| فصلنامه سیاست | ||
| مقاله 5، دوره 48، شماره 1، بهار 1397، صفحه 59-76 اصل مقاله (210.88 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpq.2018.230498.1007036 | ||
| نویسندگان | ||
| عبدالرحمن عالم* 1؛ مصطفی انصافی2 | ||
| 1استاد گروه علوم سیاسی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| 2دانشجوی دکتری اندیشه سیاسی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| چکیده | ||
| این مقاله از جریان فکری ساختارگرایی سخن در میان مینهد و پس از آن با تعریف ساختارگرایی و شرح گونههای آن، از جمله زبانشناسانه، انسانشناسانه و مارکسیستی، فهم ساختارگرایان از غیرذاتی بودن، ارتباطی بودن و متمایز بودن ساختها را بررسی میکند. ساختارگرایی بینشی خاص نسبت به هویت بود و از این منظر هویتها برساختههایی گفتمانی و درون ساختها ساکناند. این بینش ضدذاتگرایانۀ ساختارگرایان دربارۀ هویت سوژه، نقطۀ برگشتگاه کار فکری پساساختارگرایان شد و آنها در این راه به فهم جدیدی از هویت سوژه دست یافتند؛ سوژه بهمثابۀ هویتی کدر و آغشته به (دیگری). دیگرخواهی پساساختارگرا، این جریان فکری را به شالودهشکنی روابط فرادستی و فرودستی مسلط بر جریان اصلی سیاست و همچنین واسازی ساختهای اقتدارگرایانۀ موجود در جوامع انسانی مصمم کرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پساساختارگرایی؛ ذاتزدایی؛ ساختارگرایی؛ شالودهشکنی؛ هویت سوژه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,740 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,229 |
||