بررسی امکان انتفاع واقف از عین موقوفه در فقه امامیه و قانون مدنی | ||
| مطالعات حقوق خصوصی | ||
| مقاله 3، دوره 48، شماره 1، بهار 1397، صفحه 21-38 اصل مقاله (227.76 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jlq.2018.228410.1006866 | ||
| نویسندگان | ||
| حمید ابهری* 1؛ سمیه ظهوری2 | ||
| 1استاد گروه حقوق دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه مازندران | ||
| 2دکتری حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه مازندران | ||
| چکیده | ||
| از جمله ویژگیهای وقف بر مبنای تعریفی که از آن در فقه و قانون مدنی شده است، مصرف آن در امور خیر و خدمت به دیگران است. از این رو، وقف باید از شائبۀ خودپرستی و سودجویی مبرا باشد و به انگیزههای نوعدوستی و غیرخواهی اختصاص یابد. فقها و بهتبع آنها نویسندگان حقوقی در لابهلای مباحث عقد وقف راجع به بهرهمندی واقف از وقف بحث کرده و اصولاً به عدم امکان انتفاع واقف از وقف قائل شدهاند. این در حالی است که به نظر میرسد منتفعشدن واقف از عین موقوفه با مفهوم تسبیل و صرف منافع برای دیگران چندان تضادی ندارد و حتی میتوان در برخی موارد حکم به جواز آن داد. علاوه بر این، پذیرش این موضوع موجب آن خواهد شد که افراد جامعه به دور از بیم و نگرانی ناداری و فقر در آینده به وقفکردن اموال خود اقدام کنند. این پژوهش با رویکرد ترویج و اعتلای فرهنگ وقف در جامعه در پی آن است که به نمونههایی از وقفهایی که در آن نفعی مستقیم یا غیرمستقیم به واقف میرسد را بیان و بررسی و موارد امکان انتفاع واقف از عین موقوفه را مشخص کند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| انتفاع؛ منافع موقوفه؛ موقوفعلیهم؛ وقف؛ واقف | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,367 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,188 |
||