واکنش آلعثمان به استقرار نظمِ شیعی در ایران | ||
| پژوهشنامه تاریخ تمدن اسلامی | ||
| مقاله 4، دوره 48، شماره 2، اسفند 1394، صفحه 153-166 اصل مقاله (220.19 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhic.2018.250222.653866 | ||
| نویسنده | ||
| مجتبی سلطانی احمدی* | ||
| استادیار گروه تاریخ و تمدن ملل اسلامی، دانشگاه پیام نور | ||
| چکیده | ||
| تشکیل دولت صفویان شروعی برای استقرار نظمِ شیعی در ایران بود. استقرار نظمِ شیعی تحولی شگرف و عظیم بود که بسیاری از مناسبات تثبیت یافته و مستقر پیشین را دگرگون ساخت و مرزبندیهای سیاسی و ایدئولوژیک در جهان اسلام را تغییر داد. نظمِ شیعی ایرانی نمیتوانست مورد پذیرش دولت عثمانی و نظم سلطانیِ آن قرار گیرد؛ از اینرو صفویان به عنوان پایهگذاران نظامِ جدید، برای عثمانیان در جایگاه دیگری و خصم قرار گرفتند. در آغاز قدرتیابی صفویان، دولت عثمانی نگاهی احتیاطآمیز به صفویان داشت، اما به تدریج و پس از چیرگی کامل صفویان بر ایران زمین، هراس بر آلعثمان مستولی شد و سیاست مقابله جویی با صفویان در دستور کار قرار گرفت. در دورۀ سلطان سلیم اول، سیاست مقابلهجویی پایهگذاری شد و شیعهستیزی و تکفیر به سیاست غالب عثمانیها تبدیل گردید. در واقع، واکنش عثمانیها به استقرار نظمِ شیعی در ایران عهد صفوی، در قالب سیاست تکفیر و شیعهستیزی نمود یافت؛ این سیاست در گفتار سیاسی و کردار نظامی سلاطین عثمانی در قبال صفویان تبلور کامل پیدا کرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سلطان سلیم اول؛ صفویان؛ عثمانیها؛ نظمِ شیعی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,207 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 930 |
||