ارزیابی واکنشهای پایداری سیستمهای روستایی به مخاطرات خشکسالی با رویکرد تشدید فرایندهای بادی (روستاهای منطقۀ کاشان وآران و بیدگل) | ||
| مدیریت مخاطرات محیطی | ||
| مقاله 7، دوره 5، شماره 1، بهار 1397، صفحه 85-109 اصل مقاله (1.67 M) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی کاربردی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhsci.2018.249175.316 | ||
| نویسندگان | ||
| بهرام ایمانی* 1؛ سعید رحیمی هرآبادی2؛ ندا مجیدی راد3 | ||
| 1استادیار جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشگاه محقق اردبیلی | ||
| 2دانشجوی دکتری ژئومورفولوژی و مدیریت محیط، دانشگاه خوارزمی | ||
| 3دانشجوی دکتری تغییرات آبوهوایی، دانشگاه خوارزمی | ||
| چکیده | ||
| یکی از راهبردهای پایدارسازی محیط، ارزیابی محیطهای انسانی آسیبپذیر در برابر انواع مخاطرات محیطی است. در این تحقیق بهمنظور بررسی حد تأثیر خشکسالیهای اقلیمی بر تشدید جابهجایی تپههای ماسهای در بند ریگ کاشان ابتدا با استفاده از شاخصهای خشکسالی (SPI ،PNPI، RIA و Z score) به پایش خشکسالی منطقه در یک دورۀ 30 ساله پرداخته شد و در مرحلۀ بعد با بررسی میزان ارتباط آن با فراوانی توفانهای ماسه از طریق تحلیلهای آماری مشخص شد که همبستگی مثبتی بین وقوع خشکسالیهای اقلیمی و مخاطرات ماسههای روان دیده میشود. در انتها بهمنظور ارزیابی پایداری سیستمهای روستایی، واکنشهای این مناطق در سطوح تعادل، آستانههای بحران، مخاطرات و بلایا در برابر توفانهای ماسهای حاصل از خشکسالی بررسی شد. نتایج مطالعه به کمک نقشۀ خطرپذیری هجوم توفانهای ماسهای، بیانگر سطوح مخاطرات در سیستمهای روستایی منطقۀ تحقیق است (روستاهای آران و بیدگل در سطح مخاطرات و کاشان و ابوزیدآباد در سطح تعادل و آستانۀ بحران)؛ بنابراین میتوان گفت این نتایج بهرهگیری از دانش بومی بهمنظور رفتارشناسی تپههای ماسهای و خشکسالیهای شدید در برخی سالها را آشکار کرده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بند ریگ کاشان؛ پایداری روستاها؛ تپههای ماسهای؛ خشکسالی اقلیمی؛ مخاطرات ماسههای روان؛ واکنشهای سیستمهای روستایی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 917 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 959 |
||