تحلیل زمانی – مکانی آلودگیهای خطرناک شهر تبریز با تأکید بر( PM10) | ||
| پژوهش های جغرافیای طبیعی | ||
| مقاله 3، دوره 49، شماره 4، زمستان 1396، صفحه 585-602 اصل مقاله (1.48 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله کامل | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jphgr.2018.221265.1006970 | ||
| نویسندگان | ||
| علی محمد خورشیددوست* 1؛ خلیل ولی زاده کامران2؛ علی قاسمی بگتاش3 | ||
| 1استاد گروه آب وهواشناسی، دانشکدة جغرافیا و برنامه ریزی، دانشگاه تبریز | ||
| 2استادیار گروه سنجش از دور، دانشکدة جغرافیا و برنامه ریزی، دانشگاه تبریز | ||
| 3دکتری آب وهواشناسی، دانشکدة جغرافیا و برنامه ریزی، دانشگاه تبریز | ||
| چکیده | ||
| در مطالعة حاضر به تحلیل زمانی- مکانی آلودگیهای خطرناک کلانشهر تبریز با تأکید بر PM10 پرداخته شده است. بدین منظور، از دادههای آلودگی PM10 سازمان حفاظت محیط زیست تبریز پنج ایستگاهـ باغشمال، راهآهن، راستهکوچه، آبرسان، و حکیم نظامیـ طی دورة آماری هشتساله (2005ـ2012) استفاده شد. در این مطالعه، روز خطرناک روزی تلقی میشود که مقدار PM10 آن بیشتر از 420 میکروگرم بر متر مکعب باشد. روش کار بدین شرح است: پس از تنظیم ماتریس دادهها، روزهای حدی با آلودگی خطرناک PM10 بیشتر از 420 میکروگرم بر متر مکعب در طی دورة آماری هشتساله (2005ـ2012) تفکیک و پس از فیلترگذاری از نظر زمانی- مکانی تجزیه و تحلیل شد. نتایج حاصل از تحلیل فراوانی PM10 نشان میدهد که در همة ایستگاههای مورد مطالعه بیشترین رخداد فراوانیPM10 در تابستان (ماه اوت) بوده است و بیشک سیطرة پُرفشار جنب حاره، به دلیل تشکیل لایههای حرارتی بر روی ایران، در افزایش آلودگیهای خطرناک تابستانة تبریز نقش مؤثری دارد. در فصل زمستان در بیشتر ایستگاهها رخداد آلودگیهای خطرناک PM10 به کمترین مقدار خود رسیده است. در بین ایستگاههای مورد مطالعه، ایستگاه باغشمال و آبرسان دارای بیشترین آلودگی خطرناک PM10 هستند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تبریز؛ تواتر؛ روزهای خطرناک؛ شاخص آلودگی PM10 | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,391 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,072 |
||