مطالعه فعالیت اینورتازها و غلظت کربوهیدراتهای محلول در مراحل نموی چند گونه گلجالیز در گوجهفرنگی | ||
| علوم گیاهان زراعی ایران | ||
| مقاله 7، دوره 49، شماره 2، تابستان 1397، صفحه 71-79 اصل مقاله (642.82 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijfcs.2017.235010.654334 | ||
| نویسندگان | ||
| زهرا فرخی1؛ حسن علیزاده* 2؛ هوشنگ علیزاده1 | ||
| 1دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی-پردیس کشاورزی و منابع طبیعی-دانشگاه تهران | ||
| 2استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| گل جالیز یک تمامانگل اجباری در بسیاری از گیاهان زراعی مهم ازجمله گوجهفرنگی است. موفقیت در کنترل گل جالیز ناچیز بوده، بنابراین شناخت سازوکار مصرف ساکارز به عنوان یک فرآیند حیاتی برای انگل میتواند به توسعه استراتژیهای کنترلی اختصاصی کمک کند. این انگل بهعنوان سینک رقابتی برای ساکارز بوده، آن را در غده تجزیه و به گلوکز و فروکتوز تبدیل میکند. اینورتازها مهمترین آنزیمهای تجزیهکننده ساکارز و تنظیم اسمزی در انگل میباشند. در این مقاله، فعالیت دو اینورتاز (PrSAI و PrCWI) درگیر در تبدیل ساکارز در مراحل مختلف نموی سه گونه انگل (مصری، راموزا و نانا) هنگام اتصال به گوجهفرنگی بررسی شد. مشاهدات مؤید فعالیت این دو آنزیم در همه مراحل رشدی گونههای مختلف انگل است. اما میزان فعالیت آنزیم PrSAI همواره بالاتر از PrCWI بود. باگذشت زمان، میزان فعالیت PrSAI افزایش ولی میزان فعالیت PrCWI کاهش یافت. فعالیت آنزیمها، میزان پروتئین و قند در گونه مصری در مراحل اولیه بالاتر بوده و با ظهور سریعتر این گونه در میزبان ارتباط داشت ولی این فعالیت در گونه راموزا در مراحل انتهایی بیشتر بوده که با تعداد شاخه و بیوماس بالاتر مطابقت داشت. نتایج نشان داد که ژنهای کد کننده PrSAI و احتمالاً PrCWI میتوانند اهداف خوبی برای استراتژی خاموشی ژن در جهت کنترل انگل باشند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تنظیم اسمزی؛ ساکارز؛ فعالیت آنزیم؛ قندهای کاهشی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 863 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 803 |
||