تعیین دبی زیستمحیطی بومی سفیدرود | ||
| مجله اکوهیدرولوژی | ||
| مقاله 3، دوره 5، شماره 3، پاییز 1397، صفحه 753-762 اصل مقاله (813.02 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ije.2018.240350.711 | ||
| نویسندگان | ||
| فاطمه فتاحپور1؛ کیومرث ابراهیمی* 2؛ سوگند بیات3 | ||
| 1کارشناس ارشد مهندسی منابع آب، دانشکدۀ مهندسی و فناوری کشاورزی، دانشگاه تهران | ||
| 2استاد مهندسی منابع آب، دانشکدۀ مهندسی و فناوری کشاورزی، دانشگاه تهران | ||
| 3دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی منابع آب، دانشکدۀ مهندسی و فناوری کشاورزی، دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| دبی زیستمحیطی توصیفی از زمانبندی، کیفیت و کمیّت آب مورد نیاز برای پایداری اکوسیستم آبی است. هدف مقالۀ حاضر، ارزیابی روشهای متداول تعیین دبی زیستمحیطی و ارائۀ روش بومی سفیدرود است. دبی زیستمحیطی سفیدرود با کمک روشهای هیدرولوژیکی، هیدرولیکی و شبیهسازی زیستگاه بررسی شد و نتایج بهدستآمده به صورت یک پیشنهاد بومی در غالب درصدی از میانگین دبی سالانه بیان شد. طبق ابلاغیۀ وزارت نیرو، شیوۀ تعیین دبی زیستمحیطی روش تنانت (هیدرولوژیکی) است. این روش به همراه روش محیط ترشده (هیدرولیکی) با سه ایدۀ متفاوت به کار گرفته شد و در روش شبیهسازی زیستگاه نیز فیلماهی به عنوان گونۀ شاخص انتخاب و دبی زیستمحیطی مطابق با شرایط زندگی گونۀ هدف بررسی شد. مزایا و محدودیتهای روشهای بررسیشده معرفی شد. بر اساس نتایج بهدستآمده از مقادیر محاسباتی و ضعفها و قوتهای آنها بهترتیب 20 و 30 درصد میانگین دبی سالانه برای حفظ سلامت رودخانه در شرایط ضعیف تا نسبتاً خوب پیشنهاد شد. در نهایت، روش ترکیبی شبیهسازی زیستگاه و بیشترین انحنای محیط خیسشده برای تعیین کمترین دبی زیستمحیطی و بهبود شرایط اکوسیستم منطقه به عنوان روش بومی سفیدرود پیشنهاد شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تنانت؛ حقابۀ زیستی؛ رودخانه؛ گونۀ شاخص؛ محیط خیسشده | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,271 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 787 |
||