مناسبات دین و دولت در آیین مسیح | ||
| مجله ادیان و عرفان | ||
| مقاله 4، دوره 50، شماره 2، مهر 1396، صفحه 243-265 اصل مقاله (247.54 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jrm.2018.231544.629676 | ||
| نویسنده | ||
| اسماعیل علیخانی* | ||
| استادیار مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفۀ ایران | ||
| چکیده | ||
| از مهمترین موضوعات در ادیان و جوامع دینی، مناسبات دین و دولت و نحوۀ مواجهه و تعامل این دو با یکدیگر است. این مناسبات در طول تاریخ مسیحیت دارای فراز و فرود است. بر اساس مبانی نظری و عملی مسیحیت، که برگرفته از کتاب مقدس و نظر و عمل شخص عیسی (ع) و رسولان است، مسیحیت برنامۀ کلان اجتماعی و سیاسی ندارد، دین از سیاست جداست، مسیحیان ملزم به اطاعت از حکومتها هستند و مسیحیت اولیه دارای سکوت گرایی سیاسی و انزواگزینی اجتماعی است؛ اما پس از رسمی شدن مسیحیت در قرن چهارم، این قاعده بههم ریخت و مسیحیان، بهرغم مبانی خود، بهصورت جدی وارد اجتماع و سیاست شدند و تا آنجا پیش رفتند که بر سر حق حاکمیت با پادشاهان به نزاع و جنگ پرداختند و آیین «دو شمشیر» را به وجود آوردند. این نوشتار به شیوۀ مطالعۀ منابع و تاریخ مسیحیت و با هدف آگاهیبخشی دربارۀ مناسبات میان مسیحیت و سیاست، از آغاز تا پایان قرون میانه، مناسبات دین و دولت در این آیین را به تصویر کشیده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اجتماع؛ دولت؛ سیاست؛ کلیسا؛ مسیح؛ مسیحیت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,586 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,011 |
||