عاملهای مؤثر بر موفقیت ریزپیوند ex vitro در گیاه لیموترش (Citrus aurantifolia) بهمنظور نجات شاخسارههای بدون ریشه | ||
| علوم باغبانی ایران | ||
| مقاله 18، دوره 49، شماره 2، تابستان 1397، صفحه 505-514 اصل مقاله (496.05 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijhs.2017.224416.1162 | ||
| نویسندگان | ||
| سعید سهیلی وند1؛ امیر موسوی* 2؛ محمدرضا صفر نژاد3؛ ناصر فرخی4؛ مسعود توحید فر5؛ محسن مردی6؛ سید مهدی علوی7 | ||
| 1دانشجوی سابق دکتری، پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیستفناوری، تهران | ||
| 2دانشیار، پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیستفناوری، تهران | ||
| 3استادیار، مؤسسۀ تحقیقات گیاهپزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران | ||
| 4استادیار، دانشکدۀ فناوریهای نوین دانشگاه شهید بهشتی، تهران | ||
| 5دانشیار، دانشکدۀ فناوریهای نوین دانشگاه شهید بهشتی، تهران | ||
| 6دانشیار پژوهشکدۀ بیوتکنولوژی کشاورزی ایران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج | ||
| 7استادیار، پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیستفناوری، تهران | ||
| چکیده | ||
| در این تحقیق، پیوند ex vitro، برای نجات شاخسارههای بدون ریشۀ ناشی از کشت بافت و انتقال ژن لیموترش (Citrus aurantifolia L.)، انجام و تأثیر عاملهای مختلفی مانند نوع و اندازۀ پیوندک، نوع پیوند، شرایط نگهداری گیاهچههای پیوندی و استفاده از محیط کشت غذایی در اطراف محل پیوند، بررسی شد. نتایج نشان داد، بهترین بازدهی با استفاده از روش متداول پارافیلم پیچی، در شرایط محیطی کنترلشده و با اندازههای پیوندک بزرگتر و چوبیتر به دست میآید. تزریق محلول غذایی در محل پیوندک، در میزان موفقیت پیوند، تفاوت معنیداری با شاهد نشان نداد. ولی کاربرد محیط غذایی MS آگاردار در محل پیوند، در مقایسه با پارافیلم پیچی، موفقیت ریزپیوندی ex vitro را بالا برد و نشان داد، میتواند بهعنوان نگهدارندۀ پیوندک روی پایه، محافظ رطوبت پیوندک و تأمینکنندۀ مواد غذایی آن، در روزهای اولیه عمل کرده و در سازگاری تدریجی پیوندک به محیط in vivo کمک کند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پایه؛ پیوند انتهایی و جانبی؛ پیوندک؛ شاخساره؛ کشت بافت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 860 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 572 |
||