شواهدی نویافته از معماری محوطههای استقراری هزارههای دوم و اول قبل از میلاد در کرانههای جنوب غرب دریای کاسپی(گیلان) | ||
| مطالعات باستان شناسی | ||
| مقاله 4، دوره 10، شماره 2 - شماره پیاپی 18، دی 1397، صفحه 47-65 اصل مقاله (1.43 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jarcs.2019.68517 | ||
| نویسندگان | ||
| ولی جهانی* 1؛ الیاس بابایف2 | ||
| 1دانشجوی دوره دکتری باستانشناسی، دانشگاه علوم آکادمی باکو | ||
| 2استاد گروه باستانشناسی، دانشگاه علوم آکادمی باکو | ||
| چکیده | ||
| معماری هزارههای دوم و اول ق.م. در استان گیلان، موضوع مطالعه بسیاری از پژوهشهای میدانی اخیر بوده و اطلاعات خوبی از وضعیت مساکن مردم گیلان در این ادوار بهدستآمده است. در این مقاله ضمن معرفی مختصر محوطههای استقراری از پیش شناختهشده مربوط به بازه زمانی فوق، شامل پیلاقلعه و کلورز در رودبار و سردخونیپشت در تالش، به معرفی شاخصههای بقایای معماری مکشوفه از پژوهشهای میدانی در سه محوطه اسکولک رودبار، کافرستان دیلمان و مجموعه تاریخی لیارسنگبن املش پرداختهایم. با توجه به یافتههای سفالی و گاه نگاری نسبی، سه محوطه فوق دارای شواهد معماری دائمی و نیمه دائمی از اواسط هزاره دوم ق.م. تا اواخر هزاره اول ق.م. (دوره مفرغ متأخر تا دوره پارتی) هستند؛ مهمترین ویژگی معماری و استقراری در این محوطهها در هزاره دوم و اول ق.م. عبارت است از: بناهایی با پی سنگی و گاه فاقد پی، دیوارهای سنگی و خشتی، چینش دیوار با ملاط گل بهصورت خشکهچین، فضای راستگوشه دارای چفتوبست در زوایا اما بهدوراز رعایت تناسبات هندسی، مصطبهسازی، کفسازی به روش کوبیدن و سوزاندن بهمنظور جلوگیری از نفوذ رطوبت، استفاده از تیرهای چوبی بهعنوان ستون یا پوشش سقف و تعبیه سازههای حرارتی در بخش داخلی فضاهای مسکونی. | ||
| کلیدواژهها | ||
| جنوب غرب دریای کاسپی؛ گیلان؛ هزاره دوم و اول ق.م؛ محوطههای استقراری؛ شاخصههای معماری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,994 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,312 |
||