تأثیر روشهای مختلف مدیریت مصرف آب بر خصوصیات کمی و کیفی و بهرهوری آب گوجهفرنگی | ||
| تحقیقات آب و خاک ایران | ||
| مقاله 146، دوره 49، شماره 6، بهمن و اسفند 1397، صفحه 1443-1451 اصل مقاله (766.99 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijswr.2018.237324.667717 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد هوشمند1؛ محمد الباجی* 2؛ سعید برومند نسب3؛ ناصر عالم زاده انصاری4 | ||
| 1گروه آبیاری و زهکشی، دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران | ||
| 2استادیار دانشکده مهندسی علوم آب، گروه آبیاری و زهکشی دانشگاه شهید چمران اهواز | ||
| 3گروه آبیاری و زهکشی، دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران | ||
| 4گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران | ||
| چکیده | ||
| محدودیت منابع آب و خشکسالیهای اخیر، لزوم استفاده از سیستمهای نوین کشت محصولات را برای کاهش آب مصرفی و افزایش بهرهوری آب ایجاد کرده است. این پژوهش در سال 1395 در مجتمع گلخانهای دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید چمران اهواز اجرا گردید. در این پژوهش اثر روشهای کم آبیاری تنظیمشده (RDI) و خشکی موضعی ریشه (PRD) بر گوجهفرنگی در شرایط کشت هیدروپونیک بررسی گردید. این آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار و پنج تیمار شامل تیمار آبیاری RDI در دو سطح 85 و 70 درصد نیاز آبی گیاه (RDI85 و RDI70) و آبیاری PRD در دو سطح 85 و 70 درصد نیاز آبی گیاه (PRD85 و PRD70) و تیمار شاهد اجرا گردید.. نتایج نشان داد که شیوهها و سطوح مختلف کم آبیاری بر کلسیم، منیزیم، سدیم، پتاسیم، اسیدیته، مواد جامد محلول، مواد آلی و قطر میوه اثر معنیدار ندارد، در حالی که بر تعداد میوه، وزن میوه، ارتفاع میوه و بهرهوری آب محصول اثر معنیدار گذاشته است. بیشترین وزن میوه در بوته و بهرهوری آب در تیمار PRD85 و کمترین وزن میوه در بوته و بهرهوری آب در تیمار PRD70 مشاهده شد. همچنین کم آبیاری به صورت خشکی موضعی ریشه با سطح 85% نیاز آبی گیاه به عنوان بهترین روش برای کشت هیدروپونیک گوجهفرنگی انتخاب شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| کم آبیاری؛ هیدروپونیک؛ خشکی موضعی ریشه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,049 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 589 |
||