گفتمان اسلام سیاسی و ظهور هویت زنانه در دورۀ پهلوی | ||
| فصلنامه سیاست | ||
| مقاله 1، دوره 49، شماره 1، بهار 1398، صفحه 1-20 اصل مقاله (233.1 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpq.2019.223281.1006985 | ||
| نویسندگان | ||
| علی اردستانی* 1؛ صدیقه یوسف مدد2 | ||
| 1استادیار علوم سیاسی دانشکده علوم انسانی دانشگاه سمنان | ||
| 2دانشآموختۀ کارشناسی ارشد علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| چکیده | ||
| یکی از پدیدههای مهم در ایران معاصر، ظهور گفتمان اسلام سیاسی است. مقالۀ حاضر میکوشد با بازخوانی اولین و برجستهترین متون اسلامگرایان ـ یعنی سه نشریۀ مکتب اسلام، مکتب تشیع و مسجد اعظم ـ به ارائۀ روایتی مستند از زن سیاسیشده در اسلام سیاسی و نقش سوژگی زنان در انقلاب بپردازد. از این سه نشریۀ اسلامی، چهار روایت از بازخوانی متون بهدست میآید. این چهار روایت بهکمک شاخصهای ششگانۀ لوبوف در روش تحلیل روایت، هویتی یکپارچه از زنی بهدست میدهد که از پستوی خانه پا بیرون نهاد و به مبارزه علیه سیاست حکومت و هژمونی غالب پرداخت. پرسش اصلی ما این است که چگونه در گفتمان اسلام سیاسی، مفهوم زنانگی تغییر یافت و روایت جدیدی از هویت زنانه ارائه شد. مقالۀ حاضر میکوشد با تکیه بر روش تحلیل روایت و مفهوم هویت روایتی به این پرسش پاسخ دهد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اسلام سیاسی؛ انقلاب؛ روایت؛ زن؛ هویت زنانه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,181 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 987 |
||